Delirios de un Poeta
(Ah) líos, petas, denuncias y secretas
Sonidos de ruleta describo en mi libreta
Testigos con careta, sí, la vida aprieta
Delirios de un Poeta y Madriz con zeta
Yonkis con meta, gente sin camiseta
Distintas situaciones pero se malinterpreta
Pijos a dieta, niñatos en patineta
En esta sociedad que se rige por etiquetas
Desconocidos sumiéndose en el control
Respirando en el balcón las miserias del pasado
Y encima se tragan esa interpretación
De que pase lo que pase van a seguir a su lado
Desesperados buscándole la razón
Dándole vueltas a la misma situación
Por qué me siento vacío, sin corazón
Han jugado contigo y encima le pides perdón
Toyacón, ven y préstame atención
El problema fue enterarte de que tu ya no eras su primera opción
Con mi don pongo el verde y el cartón
Y redacto las miserias de un estado que no se siente español
Y después con los niñatos que se creen tu marqués
Camisita, chaleco, y los modales del revés
Llenecitos de amigos que se acercan por interés
Salgo con los mismos porque reales solo son tres
Ya cansado de escribirte en las papelas que te quiero
De darle vueltas a cómo ha salido este agujero
Sabiendo de enero a enero, el trece va después del cero
Y esperar en el balcón con el Lucky en el cenicero
Lo siento pero ya no vengas más que no te espero
Me siento un toro torea'o por tu toreo
Querer es poder, dinero llama a dinero
Y las mentiras que contaste colgadas cómo un llavero
La mitad de ellos vuelve a casa haciendo ochos
Quiero ponerlos de rodillas a pasar el mocho
Sincero cómo tano, valiente cómo jarocho
Pillo una instrumental, papel y boli, y trasnocho
Un R8 pinta'o de negro por Chamartín
Si peleas, te peleas, pero no puedes huir
Pilla whisky y cine quinqui, noche para debatir
Vida simple, somos centro-noreste de Madrid
Imposible interpretar tu cara porque vas to' serio
Imposible que ni Scooby-Doo resuelva tus misterios
Enterra'o los findes aunque yo te desentierro
En el banco, posición afuera, Nuevos Ministerios
Levanto la mirada mirando hacia el espejo
Y me doy cuenta que pueda ser que no muera de viejo
Ron añejo con colegas, me refleja el reflejo
Que por lento que mejore poco a poco se anda lejos
Domingo 6 PM, tirado en la habitación
La vida es una función así que funciona por rachas
Con la muchacha en la cabeza fluye la improvisación
Cinco euros en la mano pa' pillar para pachas
Ya no tachas mis palabras, las guardas en un frasco
Primavera en el estanque, verano en el estanco
Defendiendo lo que importa, como Yannick Carrasco
Con la cara partida, y el corazón rojiblanco
Me arranco las ideas pa' escribir la receta
En los bules, Madrid noche tira pa' Carabanchel
La fe mueve montañas y los vientos cometas
No tienes que ganar tienes que hacer perder
Quiero desaparecer, ver estrellas y paisajes
La vida es un juego donde hay pila personajes
Busco la perfección plasmada en el mensaje
Quiero demostrar que poeta solo se nace
Rompo tu coco con un último poema
Coloco los morfemas que cuadren con los lexemas
Me paso por el zoco, compro choco y problemas
Cada cuerdo con su foco y cada loco con su tema
Dwaasheid van een Dichter
(Ah) rommel, blowen, aangiftes en geheimen
Geluiden van roulette beschrijf ik in mijn notitieboek
Getuigen met een masker, ja, het leven drukt
Dwaasheid van een Dichter en Madrid met een z
Verslaafden met een doel, mensen zonder shirt
Verschillende situaties maar het wordt verkeerd begrepen
Snobs op dieet, pubers op een skateboard
In deze maatschappij die zich laat leiden door etiketten
Vreemden die zich overgeven aan de controle
Ademend op het balkon de ellende van het verleden
En dan slikken ze die interpretatie door
Dat wat er ook gebeurt, ze aan hun zijde blijven
Wanhopig op zoek naar de reden
Draaiend in dezelfde situatie
Waarom voel ik me leeg, zonder hart
Ze hebben met je gespeeld en dan vraag je om vergeving
Toyacón, kom en geef me je aandacht
Het probleem was te ontdekken dat je niet meer zijn eerste keuze was
Met mijn gave zet ik het groen en de karton
En schrijf de ellende van een staat die zich niet Spaans voelt
En dan met de pubers die zich je markies wanen
Hemdje, vest, en de manieren helemaal verkeerd
Vol met vrienden die komen uit interesse
Ik ga met dezelfde omdat er maar drie echt zijn
Al moe van je te schrijven op de briefjes dat ik van je hou
Van het draaien om hoe dit gat is ontstaan
Wetende van januari tot januari, de dertien komt na de nul
En wachten op het balkon met de Lucky in de asbak
Het spijt me, maar kom niet meer terug, ik wacht niet op je
Ik voel me als een stier die getemd wordt door jouw spel
Willen is kunnen, geld roept om geld
En de leugens die je vertelde hangen als een sleutelhanger
De helft van hen gaat weer naar huis in cirkels
Ik wil ze op hun knieën krijgen om de vloer te vegen
Eerlijk als een tano, dapper als een jarocho
Pak een instrumentaal, papier en pen, en ik blijf wakker
Een R8 in het zwart door Chamartín
Als je vecht, vecht je, maar je kunt niet ontsnappen
Pak whisky en een film, een nacht om te debatteren
Eenvoudig leven, we zijn het centrum-noordoosten van Madrid
Onmogelijk om je gezicht te interpreteren omdat je zo serieus kijkt
Onmogelijk dat zelfs Scooby-Doo jouw mysteries oplost
Begraven in het weekend, hoewel ik je opgraaf
Op de bank, positie buiten, Nieuwe Ministeries
Ik hef mijn blik en kijk in de spiegel
En ik besef dat ik misschien niet oud zal worden
Oude rum met vrienden, mijn reflectie weerspiegelt
Dat hoe langzaam het ook verbetert, je komt steeds verder weg
Zondag 18:00, liggend in de kamer
Het leven is een show, dus het gaat in golven
Met het meisje in mijn hoofd stroomt de improvisatie
Vijf euro in de hand om wat te kopen voor de feestjes
Je streept mijn woorden niet meer door, je bewaart ze in een pot
Lente in de vijver, zomer in de tabakswinkel
Verdedigend wat belangrijk is, zoals Yannick Carrasco
Met een gebroken gezicht, en een rood-wit hart
Ik trek de ideeën eruit om het recept te schrijven
In de bussen, Madrid nacht gaat naar Carabanchel
Geloof verplaatst bergen en de winden zijn kometen
Je hoeft niet te winnen, je moet laten verliezen
Ik wil verdwijnen, sterren en landschappen zien
Het leven is een spel met veel personages
Ik zoek de perfectie vastgelegd in de boodschap
Ik wil bewijzen dat je als dichter geboren moet worden
Ik breek je hoofd met een laatste gedicht
Ik plaats de morfemen die passen bij de lexemen
Ik ga naar de markt, koop chocola en problemen
Elke gek met zijn focus en elke gek met zijn thema