Nomad
途方もない時間だけ
tohou monai jikan dake
また過ぎていく
mata sugite iku
ここは理想郷ではない
koko wa risoukyou de wa nai
ましてや描いた未来じゃない
mashiteya egaita mirai ja nai
終わりのない未来など
owari no nai mirai nado
なんてくだらない
nante kudaranai
夢の隙間に問う
yume no sukima ni tou
私はどこへと行くの
watashi wa doko e to iku no
遠い遠い先の方へ
tooi tooi saki no hou e
痛みと歩いていた
itami to aruite ita
騒がしい街の声が
sawagashii machi no koe ga
頭に響く
atama ni hibiku
夢の底でもがくのなら
yume no soko de mogaku no nara
この夜を一緒くらってしまいたい
kono yoru o isso kuratte shimaitai
飽きれるほどにそばにいて
akireru hodo ni soba ni ite
愚かでいい二度とない
orokade ii nidoto nai
今を生きていたいだけ
ima o ikite itai dake
それだけだ
sore dake da
救いのない話なら
sukui no nai hanashi nara
問うに聞き飽きた
tou ni kikiakita
それを優しさと言ってほだすなら
sore o yasashisa to itte hodasu nara
余計馬鹿らしい
yokei bakarashii
偽りない現実なら
itsuwarinai utsutsu nara
なんて気ままだろう
nante kimama darou
夢の隙間に問う
yume no sukima ni tou
私はどこへと行くの
watashi wa doko e to yuku no
暗い暗い闇の方へ
kurai kurai yami no hou e
ふと目を向けるたびに
futo me o mukeru tabi ni
くだらない言葉たちが
kudaranai kotobatachi ga
心を満たす
kokoro o mitasu
夢の途中で目覚めたなら
yume no tochuu de mezameta nara
この夜は一層濁ってしまうだろう
kono yoru wa issou nigotte shimau darou
触れた指がほどけぬように
fureta yubi ga hodokenu you ni
今はただ願うまま
ima wa tada negau mama
日々を過ごしていたいだけ
hibi o sugoshite itai dake
それなのに曖昧な温かさで
sore nano ni aimai na atatakasa de
淡い理想に見入られてしまう
awai risou ni miirarete shimau
心ひとつ吐き出せないくせに
kokoro hitotsu hakidasenai kuse ni
身勝手な私だ
migatte na watashi da
夢の底でもがくのなら
yume no soko de mogaku no nara
この夜を一緒くらってしまいたい
kono yoru o isso kuratte shimaitai
飽きれるほどにそばにいて
akireru hodo ni soba ni ite
愚かでいい二度とない
orokade ii nidoto nai
今を生きていたいだけ
ima o ikite itai dake
それだけだ
sore dake da
Nomade
Ontelbare uren
verstrijken weer
Hier is geen utopie
en zeker geen toekomst die ik heb getekend
Een toekomst zonder einde
wat een onzin
Vraag me af in de ruimte van dromen
waar ga ik naartoe
Ver weg, heel ver weg
liep ik met de pijn
De stemmen van de drukke stad
weerkaatsen in mijn hoofd
Als ik worstel in de diepte van dromen
wil ik deze nacht samen doorbrengen
Zo dichtbij dat ik er moe van word
het is goed om dom te zijn, dit gebeurt nooit meer
Ik wil alleen maar leven in het nu
dat is alles
Als het een verhaal zonder redding is
ben ik het zat om te vragen
Als je dat vriendelijkheid noemt
is het nog belachelijker
Als het een oprechte realiteit is
hoe vrijgevig kan het zijn?
Vraag me af in de ruimte van dromen
waar ga ik naartoe
Naar de donkere, donkere duisternis
elke keer als ik kijk
vul ik mijn hart met
belachelijke woorden
Als ik wakker word in het midden van een droom
zal deze nacht nog troebeler worden
Zodat de vingers die ik aanraak niet loskomen
wens ik alleen maar zoals het is
ik wil gewoon de dagen doorbrengen
Toch word ik betoverd door een vage warmte
verliep ik in een bleke droom
terwijl ik mijn hart niet kan uiten
ben ik zo egoïstisch
Als ik worstel in de diepte van dromen
wil ik deze nacht samen doorbrengen
Zo dichtbij dat ik er moe van word
het is goed om dom te zijn, dit gebeurt nooit meer
Ik wil alleen maar leven in het nu
dat is alles