Des Del Dia1
Si pogués tornar a Menorca
Respira, mira que bonica que es la vida
Quan estàs amb els germans I se t'oblida l'ahir
Ahora que disputo y me falta el aire
No me creo a nadie, no es importante
Vivir con el ansia de pensar a lo grande
Y soñar con tus planes, cumplir los que falten
Sé que soy el único que manda en la vida que llevo
Sé que en el momento que sueño me vienen todo' los recuerdo'
Ahora encontré lo que pensaba desde pequeño
Cantar en escenarios y luego guardar los momento', mm-mm
I recordo quan tot era un somni (somni)
Quan pujava a l'escenari tot es feia gran
Altes hores a l'estudi, yeah
Cantava per poguer seguir endavant
Tot per culpa meva, no tinc diners a la compta
I es que estic cansat de les meves paranoies
M'has enverinat amb el teu amor de festa
Vaig fotut de Jäger, puta, ja em pilla l'amnesia
Todo por mi culpa, no tengo money en la cuenta
Yo ya estoy cansao' de to' mis paranoia' (-noia)
Y aunque sea tarde, aquí sigo pensando en ella
De esos días junto', los viaje' a Formentera
Y quién me lo iba a decir (decir, decir)
Por party son cinco mil (son cinco)
Quién me lo iba a decir (no, no)
Que hoy en día 'tamo aquí
Los veranos en la playa o si no, en la piscina
En el estudio o en la casa, que se queje la vecina
Todo el día estoy con gula, metido en la cocina
Aparta que voy muy ràpid, pero no tenemos prisa
Esto no es tirarle mucho a ver si tú gana'
Esto es trabajar muy duro siempre pa' la mama
No es si te imagina' lo que tú planeabas
Es haber logrado lo que tú soñabas (lo que tú soñabas)
El pare em va dir que si vull seguir sent rockstar
Jo li vaig dir que això no fa per mi, ey
Som la new era, bitch, la terra es nostra
Dono gràcies a tots els que están des del día 1
Encara estic esperant la meva condena per tu
Reso per la família que estima a la seva gent
Me'n ric del panorama català
A vegades innocent 'el que podem guanyar, mm
Qui pogués tornar a Menorca
Quan fèiem cubates al Sol de la costa
Quan després de col·locar-la et trucaven a la porta
I la casa full de birres amb tota la penya morta
De la farra d'ahir, de les rises shawty
De no saber on som, no saber què es dormir
Respira, mira que bonica que es la vida
Quan estàs amb els germans I se t'oblida l'ahir
De fumar-la al mig del mar mentre el Sol es ponia
I la calma, a les 9 del matí fent-me el "bon día"
En una cala, camino en trajectòria no guiada
Quan ens rebia el Cosp amb unes creps de matinada
Yanito, encén el petardo, que se'ns fa tard
Els mojitos a la barra del bar
La nostra felicitat es construeix al día a día
Les paelles, els polvos, el Sol I la sangria
I recordo quan tot era un somni
Quan pujava a l'escenari tot es feia gran
Altes hores a l'estudi, yeah
Cantava per poguer seguir endavant
Todo por mi culpa, no tengo money en la cuenta
Yo ya estoy cansao' de to' mis paranoia'
Y aunque sea tarde, aquí sigo pensando en ella
De esos días junto', los viaje' a Formentera
Y quién me lo iba a decir (decir, decir)
Por party son cinco mil (son cinco)
Quién me lo iba a decir (no, no)
Que hoy en día 'tamo aquí
Sé que soy el único que manda en la vida que llevo
I recordo quan tot era un somni
Quién me lo iba a decir
Que hoy en día 'tamo aquí
De Dag 1
Als ik maar terug kon naar Menorca
Adem in, kijk hoe mooi het leven is
Als je met je broers bent en je het verleden vergeet
Nu ik aan het strijden ben en ik geen lucht meer krijg
Geloof ik niemand, het is niet belangrijk
Leven met de drang om groot te denken
En dromen van je plannen, de ontbrekende te vervullen
Ik weet dat ik de enige ben die de touwtjes in handen heeft in het leven dat ik leid
Ik weet dat op het moment dat ik droom, alle herinneringen terugkomen
Nu heb ik gevonden wat ik al van jongs af aan dacht
Zingen op podia en dan de momenten bewaren, mm-mm
En ik herinner me toen alles een droom was (droom)
Toen ik het podium opging, werd alles groot
Late uren in de studio, ja
Zong om vooruit te kunnen gaan
Alles door mijn schuld, ik heb geen geld op de rekening
En ik ben moe van mijn paranoïa
Je hebt me vergiftigd met je feestliefde
Ik ben dronken van Jäger, kut, ik krijg al amnesie
Alles door mijn schuld, ik heb geen geld op de rekening
Ik ben al moe van al mijn paranoia (-noia)
En ook al is het laat, hier denk ik nog steeds aan haar
Van die dagen samen, de reizen naar Formentera
En wie had dat me kunnen zeggen (zeggen, zeggen)
Voor een feestje zijn het vijfduizend (vijfduizend)
Wie had dat me kunnen zeggen (nee, nee)
Dat we hier nu zijn
De zomers op het strand of anders in het zwembad
In de studio of thuis, laat de buren maar klagen
De hele dag ben ik met honger, in de keuken
Maak plaats, ik ga snel, maar we hebben geen haast
Dit is niet zomaar wat gooien om te zien of jij wint
Dit is hard werken, altijd voor mama
Het gaat niet om wat je je voorstelt dat je plant
Het gaat om het bereiken van wat je droomde (wat je droomde)
Mijn vader zei me dat als ik rockster wil blijven
Ik zei hem dat dit niet voor mij is, hey
Wij zijn het nieuwe tijdperk, bitch, de aarde is van ons
Ik ben dankbaar voor iedereen die er is sinds dag 1
Ik wacht nog steeds op mijn straf voor jou
Ik bid voor de familie die van hun mensen houdt
Ik lach om het Catalaanse panorama
Soms onschuldig wat we kunnen winnen, mm
Wie kon er maar terug naar Menorca
Toen we cocktails maakten in de zon aan de kust
Toen ze je na het feesten aan de deur belden
En het huis vol bier was met de hele bende dood
Van het feesten van gisteren, van de lachjes, schat
Van niet weten waar we zijn, niet weten wat slapen is
Adem in, kijk hoe mooi het leven is
Als je met je broers bent en je het verleden vergeet
Van het roken in het midden van de zee terwijl de zon ondergaat
En de rust, om 9 uur 's ochtends me een 'goede dag' wensen
In een baai, loop ik zonder richting
Toen Cosp ons verwelkomde met pannenkoeken in de vroege ochtend
Yanito, steek de joint aan, we hebben haast
De mojito's aan de bar
Onze geluk wordt elke dag opgebouwd
De paella's, de seks, de zon en de sangria
En ik herinner me toen alles een droom was
Toen ik het podium opging, werd alles groot
Late uren in de studio, ja
Zong om vooruit te kunnen gaan
Alles door mijn schuld, ik heb geen geld op de rekening
Ik ben al moe van al mijn paranoia
En ook al is het laat, hier denk ik nog steeds aan haar
Van die dagen samen, de reizen naar Formentera
En wie had dat me kunnen zeggen (zeggen, zeggen)
Voor een feestje zijn het vijfduizend (vijfduizend)
Wie had dat me kunnen zeggen (nee, nee)
Dat we hier nu zijn
Ik weet dat ik de enige ben die de touwtjes in handen heeft in het leven dat ik leid
En ik herinner me toen alles een droom was
Wie had dat me kunnen zeggen
Dat we hier nu zijn