赐我
赐我一场相爱
cì wǒ yī chǎng xiāng ài
怎么你又匆匆地离开
zěnme nǐ yòu cōngcōng de líkāi
赐我一场痛快
cì wǒ yī chǎng tòng kuài
怎么剩我迟迟难释怀
zěnme shèng wǒ chíchí nán shìhuái
赐我一场期待
cì wǒ yī chǎng qīdài
怎么彼此走散在人海
zěnme bǐcǐ zǒusàn zài rénhǎi
只道当初何必谈未来
zhǐ dào dāngchū hébì tán wèilái
恍然之间已是春去又秋来
huǎngrán zhī jiān yǐ shì chūn qù yòu qiū lái
长发及腰你却早就已不在
cháng fà jí yāo nǐ què zǎo jiù yǐ bù zài
太多爱恨纠缠我却心口难开
tài duō ài hèn jiūchán wǒ què xīnkǒu nán kāi
牵过了的手败给了依赖
qiān guò le de shǒu bài gěi le yīlài
回忆不知不觉褪去了色彩
huíyì bù zhī bùjué tuì qù le sècǎi
可那山盟海誓该怎么忘怀
kě nà shān méng hǎishì gāi zěnme wànghuái
我好像独自站在那三尺红台
wǒ hǎoxiàng dúzì zhàn zài nà sān chǐ hóng tái
等你来为我喝一声倒彩
děng nǐ lái wèi wǒ hē yī shēng dào cǎi
赐我一场相爱
cì wǒ yī chǎng xiāng ài
怎么你又匆匆地离开
zěnme nǐ yòu cōngcōng de líkāi
赐我一场痛快
cì wǒ yī chǎng tòng kuài
怎么剩我迟迟难释怀
zěnme shèng wǒ chíchí nán shìhuái
赐我一场期待
cì wǒ yī chǎng qīdài
怎么彼此走散在人海
zěnme bǐcǐ zǒusàn zài rénhǎi
只道当初何必谈未来
zhǐ dào dāngchū hébì tán wèilái
我们若只如
wǒmen ruò zhǐ rú
第一次遇见
dì yī cì yùjiàn
为我而执迷不悟
wèi wǒ ér zhímí bù wù
一切都不会变
yīqiè dōu bù huì biàn
已是百口难辩又何须多言
yǐ shì bǎi kǒu nán biàn yòu hé xū duō yán
徒留思念怎么浅
tú liú sīniàn zěnme qiǎn
那些遗憾不甘明明想掩埋
nàxiē yíhàn bù gān míngmíng xiǎng yǎnmái
偶尔前缘旧梦偏偏又作怪
ǒu'ěr qián yuán jiù mèng piānpiān yòu zuò guài
理不清 求不来 剪不断 解不开
lǐ bù qīng qiú bù lái jiǎn bù duàn jiě bù kāi
是恨 是爱 还是执念难捱
shì hèn shì ài háishì zhínian nán ái
赐我一场相爱
cì wǒ yī chǎng xiāng ài
怎么你又匆匆地离开
zěnme nǐ yòu cōngcōng de líkāi
赐我一场痛快
cì wǒ yī chǎng tòng kuài
怎么剩我迟迟难释怀
zěnme shèng wǒ chíchí nán shìhuái
赐我一场期待
cì wǒ yī chǎng qīdài
怎么彼此走散在人海
zěnme bǐcǐ zǒusàn zài rénhǎi
只道当初何必谈未来
zhǐ dào dāngchū hébì tán wèilái
相逢又离别是等闲
xiāngféng yòu líbié shì děngxián
何必又夜夜空悲切
hébì yòu yèyè kōng bēiqiè
忘了你最初的谎言
wàng le nǐ zuìchū de huǎngyán
和你最后的敷衍
hé nǐ zuìhòu de fūyǎn
若你早知道会厌倦
ruò nǐ zǎo zhīdào huì yànjuàn
何必曾拨弄我心弦
hébì céng bōnòng wǒ xīnxián
花前又月下是瞬间
huā qián yòu yuè xià shì shùnjiān
天各一方是永远
tiān gè yīfāng shì yǒngyuǎn
Geef me
Geef me een liefde zo fijn
Waarom ga je weer zo snel weg?
Geef me een moment van geluk
Waarom kan ik het niet loslaten?
Geef me een sprankje hoop
Waarom zijn we verloren in de menigte?
Waarom moesten we het over de toekomst hebben?
In een oogwenk is de lente weer voorbij
Met lang haar tot aan mijn taille, maar jij bent er niet meer
Te veel liefde en haat, ik kan het niet uitspreken
De handen die ik vasthield, verloren door afhankelijkheid
Herinneringen vervagen ongemerkt
Maar hoe vergeet je die beloften?
Ik sta hier alleen op dat podium
Wachtend tot jij me komt toejuichen
Geef me een liefde zo fijn
Waarom ga je weer zo snel weg?
Geef me een moment van geluk
Waarom kan ik het niet loslaten?
Geef me een sprankje hoop
Waarom zijn we verloren in de menigte?
Waarom moesten we het over de toekomst hebben?
Als we maar konden zijn zoals
Bij onze eerste ontmoeting
Verliefd en blind voor alles
Zou alles niet veranderen
Het is al moeilijk om te praten, waarom nog meer woorden?
De herinneringen blijven zo oppervlakkig
Die spijt en onvrede wil ik verbergen
Maar soms komen oude dromen weer terug
Onoplosbaar, niet te krijgen, niet te knippen, niet te ontwarren
Is het haat, is het liefde, of is het een hardnekkige obsessie?
Geef me een liefde zo fijn
Waarom ga je weer zo snel weg?
Geef me een moment van geluk
Waarom kan ik het niet loslaten?
Geef me een sprankje hoop
Waarom zijn we verloren in de menigte?
Waarom moesten we het over de toekomst hebben?
Ontmoetingen en afscheid zijn zo gewoon
Waarom moet ik elke nacht zo treurig zijn?
Vergeet je eerste leugen niet
En je laatste onoprechte woorden
Als je al wist dat je het zou beu worden
Waarom heb je dan aan mijn hart getrokken?
Onder de bloemen en de maan is het een moment
Ver van elkaar is voor altijd.