Bullying
Quiebras, mi corazón de piedra
Se sumerge en la hiedra
Por los golpes e insultos
Que me desmedran
Y lloro, cada vez empeoro
Me atoro con la frustración
Indefenso ante su ira
Y sé que nadie puede creer la crudeza ingente de mi testimonio
Intentaré desaparecer para no ser la víctima de ese demonio
Que vive lacerando mi ser mientras sueño algún día con poder escapar
De su prisión
No puedo cargar con la culpa de toda violencia que hay en tu hogar
Ni con tu carencia de afecto
No vengas ahora queriéndote desahogar
Tocaste mi límite
Yo solo te imité
Un par de golpes y te hice rogar
Más no te equivoques
No soy un demonio
La vida será la que te haga pagar, ¡yeah!
Sé tu situación
Veo tu dolor
Pero espero que puedas ser mejor
Es tu decisión
Drenar el rencor
Y rectificar
Y sé que nadie puede creer la crudeza ingente de mi testimonio
Intentaré desaparecer para no ser la víctima de ese demonio
Que vive lacerando mi ser mientras sueño algún día con poder escapar
De su prisión
Y es que nadie guio tus pasos
Tuviste golpes en vez de abrazos
Una herida en mi corazón
Tan solo somos víctimas de esta vil sociedad que por siempre abandona
A quienes vulnerables intentan crecer y volverse una buena persona
Luego descargan en su adultez todo el rencor guardado
Contra este mundo que
Los desechó
Solos con su dolor
Quisieron ser mejor
Pesten
Breek, mijn hart van steen
Zakt weg in de klimop
Door de klappen en beledigingen
Die me verzwakken
En ik huil, elke keer wordt het erger
Ik stoot me aan de frustratie
Weerloos tegen hun woede
En ik weet dat niemand kan geloven in de enorme hardheid van mijn verhaal
Ik zal proberen te verdwijnen om niet het slachtoffer te zijn van die demon
Die mijn wezen blijft verwonden terwijl ik droom om ooit te kunnen ontsnappen
Aan zijn gevangenis
Ik kan de schuld van al het geweld in jouw huis niet dragen
Of van jouw gebrek aan genegenheid
Kom nu niet bij me om je hart te luchten
Je hebt mijn grens bereikt
Ik imiteerde je gewoon
Een paar klappen en je deed me smeken
Maar vergis je niet
Ik ben geen demon
Het leven zal je laten betalen, ja!
Ik ken jouw situatie
Ik zie jouw pijn
Maar ik hoop dat je beter kunt zijn
Het is jouw keuze
Om de wrok te laten gaan
En te corrigeren
En ik weet dat niemand kan geloven in de enorme hardheid van mijn verhaal
Ik zal proberen te verdwijnen om niet het slachtoffer te zijn van die demon
Die mijn wezen blijft verwonden terwijl ik droom om ooit te kunnen ontsnappen
Aan zijn gevangenis
En niemand leidde jouw stappen
Je kreeg klappen in plaats van knuffels
Een wond in mijn hart
We zijn slechts slachtoffers van deze gemene maatschappij die altijd verlaat
Degenen die kwetsbaar zijn en proberen te groeien en een goed persoon te worden
Vervolgens storten ze in hun volwassenheid al het opgebouwde wrok uit
Tegen deze wereld die
Hen heeft weggegooid
Alleen met hun pijn
Wilden ze beter zijn
Escrita por: Doblecero, 4X3, Bastián Cortés, Bitox