Comédia de Enganos
Antes
É mais distante do que ontem
Tá mais pra longe do que perto
Repare o tempo está encoberto
Com nevoeiros e fuligem
E mais camadas de vertigem
Expressas em forma de dilema
Pois se olhar bem o tempo é cobra
Mordendo o próprio rabo, é obra
Mas em progresso e não do acaso
Hoje
É um enigma que está posto
Moto perpétuo sem descanso
Na soma dos recuos e avanços
E noves fora algum desgosto
Sentimos pra onde sopra o vento
E achamos o fio da meada
Pois, vejá bem, a vida urge
Mais do que nunca e logo surge
Uma esperança e uma toada
Eles
Nossos antepassados, vivem
Imersos em nossas jornadas
Nos objetos, nas piadas
Se manifestam em nossos gestos
Assistem sem pagar ingresso
Nossa comédia de enganos
Porque é eterno esse retorno
O novo é o velho, o velho é o novo
Cão ladra e a caravana passa
Komische Misverstanden
Vroeger
Was het verder weg dan gisteren
Het lijkt verder weg dan dichtbij
Let op, de tijd is bedekt
Met mist en roet
En meer lagen van duizeligheid
Uitgedrukt in de vorm van een dilemma
Want als je goed kijkt, is de tijd een slang
Die in zijn eigen staart bijt, het is kunst
Maar in vooruitgang en niet toevallig
Vandaag
Is het een raadsel dat is neergelegd
Perpetuum mobile zonder rust
In de som van terugslagen en vooruitgangen
En zonder enige teleurstelling
Voelen we waar de wind waait
En vinden we de draad van het verhaal
Want, kijk goed, het leven dringt aan
Meer dan ooit en dan verschijnt
Een hoop en een melodie
Zij
Onze voorouders, leven
Verweven in onze reizen
In de voorwerpen, in de grappen
Ze manifesteren zich in onze gebaren
Kijken toe zonder een ticket te betalen
Onze komische misverstanden
Want deze terugkeer is eeuwig
Het nieuwe is het oude, het oude is het nieuwe
De hond blaft en de karavaan trekt verder
Escrita por: Vinicius Calderoni, Alfredo Del Penho, Beto Lemos