Xa es unha tia maior
foi a conversa
tenra e fútil
eu tiña a mente
lonxe de ali
inda sigo a sofrer
ti si que estás ben
logramo-lo ao final
remataches por medrar
oes o paxaro
canta ao mencer
canta para min
sen lle mandar eu;
ben, eu son coma el
canto para ti
cheo de tristura e mágoa
oes-me a través das bágoas?
os amores matan
di o refrán
ti sempre o supeches
eu estou-me a decatar;
sei moi ben ónde atopar-che
na cama de alguén
é o prezo que me pós
xa es unha tia maior
hóstia co tempo!
vai-se e non vén
nós non sei se debemos
rematar ou volver;
sei que podo cambiar
qué me dis de ti?
podo responder de min
podes responder de ti?
os cámbios de vento
son sempre brutais
de qué valen os cámbios
que se fan pra non cambiar;
vou perder a razón
para e volta-me esta dor
a punzar-me o corazón
desde o da separación
Ya es una mujer mayor
Fue la conversación
tenue y fútil
mi mente estaba
lejos de allí
aún sigo sufriendo
tú estás bien
lo logramos al final
terminaste por crecer
oyes al pájaro
cantar al anochecer
canta para mí
sin que yo se lo pida;
ya, yo soy como él
canto para ti
lleno de tristeza y dolor
¿me oyes a través de las lágrimas?
los amores matan
dice el refrán
tú siempre lo supiste
yo me estoy dando cuenta;
se muy bien dónde encontrarte
en la cama de alguien
es el precio que me pusiste
ya eres una mujer mayor
¡mierda con el tiempo!
se va y no viene
no sé si debemos
terminar o volver;
sé que puedo cambiar
¿qué me dices de ti?
puedo responder por mí
¿puedes responder por ti?
los cambios de viento
siempre son brutales
de qué sirven los cambios
que se hacen para no cambiar;
voy a perder la razón
detente y quita este dolor
que me punza el corazón
desde el día de la separación