Soledad
Termina el día
y se adueña del lugar
la más triste y densa
oscuridad
Te sientes solo
en la inmensidad
de en un espacio vacío
aún por llenar
¡Que triste es todo
cuando no puedes hablar!
ni sentir , vivir, o soñar
Burdas tradiciones
que lanzadas por detrás
contigo acaban
poco a poco, con maldad
¡Cuantas mentiras
escritas sin hablar!
¡Cuantas miserias!
cuanta culpa que pagar
aún queda tiempo
pero ya no voluntad
frente a vosotros
sólo hay pelear
¡Pero no podréis doblegar
a quien lucha por su
Libertad!
Antes muerto que humillado
ante esta ley
de traidores y cobardes
sin moral
¿Por qué creer,
como si fueran verdad
solo en mentiras,
en engaño y falsedad?
Sé que estoy solo
Pero eso ¡Qué más da!
Nunca podrán
callarme sin luchar
sigue la noche,
con su negra oscuridad
envolviéndome en mi soledad
Eenzaamheid
De dag eindigt
en de meest treurige en dichte
duisternis
neemt de plek in.
Je voelt je alleen
in de uitgestrektheid
van een lege ruimte
nog te vullen.
Wat is alles triest
als je niet kunt praten!
Of voelen, leven, of dromen.
Koude tradities
achtergelaten in het verleden
vergaan langzaam
met kwade bedoelingen.
Hoeveel leugens
geschreven zonder te spreken!
Hoeveel ellende!
Hoeveel schuld om te betalen.
Er is nog tijd
maar geen wil meer,
tegen jullie
is er alleen vechten.
Maar jullie kunnen niet breken
wie vecht voor zijn
Vrijheid!
Liever dood dan vernederd
voor deze wet
van verraders en lafaards
zonder moraal.
Waarom geloven,
alsof het waar is,
alleen in leugens,
in bedrog en valsheid?
Ik weet dat ik alleen ben,
maar wat maakt het uit!
Ze zullen me nooit kunnen
laten zwijgen zonder te vechten.
De nacht gaat door,
met zijn zwarte duisternis
omhult me in mijn eenzaamheid.