Sinsi Karanlık
Boş mezarlar gece havasını soluyor
Fırtına karanlığı yararken
Ay tepeler üzerinden geçip uzaklaşıyor
Ruhlar fısıldıyor...
Geceyarısını karanlıkta karşılıyorum
Sabahın ilk ışıklarını beklerken
Ama güneş doğmuyor
Ruhlar fısıldıyor...
Kalbime karlar yağıyor
Sonbahar yaprakları çürürken
Ölü bir rüzgar esiyor
Ben sonsuzluğun içinde erirken
Karanlığı hissederdim
Gelip beni sardığında
Artık çürüyen vücudum
Toprakta soğuduğunda
Ayazı hissederdim
Kara bulutlar toplandığında
Soğuk bir yağmur
Mezarımı ıslattığında
Sinsi karanlık...
Oscuridad Sigilosa
Las tumbas exhalan el aire de la noche
Mientras la tormenta corta la oscuridad
La luna se aleja sobre las colinas
Las almas susurran...
Encuentro la noche en la oscuridad
Esperando los primeros rayos de la mañana
Pero el sol no sale
Las almas susurran...
La nieve cae en mi corazón
Mientras las hojas de otoño se pudren
Un viento muerto sopla
Mientras me desvanezco en la eternidad
Sentía la oscuridad
Cuando me envolvía
Mi cuerpo en descomposición
Cuando se enfría en la tierra
Sentía el frío
Cuando las nubes negras se reunían
Una lluvia fría
Cuando empapaba mi tumba
Oscuridad sigilosa...