395px

Himnos de la Oscuridad

...Aaaarrghh...

Karanlığin İlahileri

Yalnızlık dolanır mezarımın kuytu köşelerinde
Ayışığı dans eder yıldızsız kalmış geceyle
Uyanmaya korkan şafağın soluk derinliklerinde

Bir kış sabahı kar bütün anıları örttüğünde
Bulutlar güneşi gökyüzüne gömdüğünde
Rüzgarlar bile bulamaz huzuru hiçbir yerde

Ölülerin özlediği şafak geri dönmediğinde
Yas tutanlar onların acılarını görmediğinde
Sadece yalnızlık hatırlanır ölümlerin yıldönümlerinde

Hüzün vardır uzak diyarların gecelerinde
Acı dolu çığlıklar yükselir karanlığın içinde
Ama artık geri dönemez ruhlar, hapsolmuşlardır kabirlerinde

Karanlık beni sarıp kefenimi giydirdiğinde
Ölüm örttüğünde üzerimi ipekten peleriniyle
Hüzün ve gözyaşından başka birşey kalmadı geride

Ağlamaklı çığlıkları duydum kendi mezarımda bile
Dışarı çıkmak isteyenler bir yandan toprağı ittirdikçe
Kurtlar bedenlerle ziyafet çekmeye gelince

Kabusların gecelerden taşıp sabahlara girdiğinde
Karanlığın ilahileri saracak seni uyuduğun yerde
Çıkış yolu kalmayacak kötü ruhlar etrafını çevirdiğinde

Bir demet ışık da sana huzur vermeyecek cennette olsan bile.

Himnos de la Oscuridad

La soledad merodea en los rincones oscuros de mi tumba
La luna baila con la noche sin estrellas
En las profundidades de tu mente temerosa al despertar

Una fría mañana cuando la nieve cubre todos los recuerdos
Cuando las nubes entierran al sol en el cielo
Ni siquiera el viento puede encontrar paz en ningún lugar

Cuando el amanecer que anhelan los muertos no regresa
Cuando los dolientes no ven sus penas
Solo la soledad se recuerda en los aniversarios de la muerte

La tristeza está presente en las noches de tierras lejanas
Los gritos llenos de dolor se elevan en la oscuridad
Pero las almas ya no pueden regresar, están atrapadas en sus tumbas

La oscuridad me envuelve y me viste con mi mortaja
La muerte me cubre con su manto de seda
Solo quedan la tristeza y las lágrimas detrás

Escuché llantos incluso en mi propia tumba
Mientras aquellos que intentan salir empujan la tierra
Cuando los lobos vienen a banquetear con los cuerpos

Cuando las pesadillas se desbordan de las noches hacia las mañanas
Los himnos de la oscuridad te envolverán donde duermes
Cuando los malos espíritus te rodeen y no haya escapatoria
Ni siquiera un ramo de flores te dará paz, incluso en el cielo.

Escrita por: