Kolmenkympin saapikkaat
Lillukan varpuja, vanhoja harppuja
polkuni varrelta kitkin.
Tuli tyttöjä taigalta, soi balalaikat,
kun saapuivat jäätietä pitkin.
refrain:
Njet on da, kun jalkaan saa kolmenkympin saapikkaat,
malli menneen ajan mannermainen.
Tunnistaa voi kauempaa kolmenkympin saapikkaat
ja kuinka verevä voi olla nainen.
Vihreetä volgaa sen puikoissa Olgaa
mä katselin kauhulla pitkään,
kun Moskovan Sergein liikennemerkein
ei jäätietä merkinneet mitkään.
refrain
Lillukan varpuja, vanhoja harppuja
polkuni varrelta kitkin.
Tuli tyttöjä taigalta, soi balalaikat,
kun saapuivat jäätietä pitkin.
refrain
refrain
Botas de treinta años
Ramitas de arándanos, viejas arpas
arranco del borde de mi camino.
Llegaron chicas del taiga, sonaron balalaikas,
cuando llegaron por el camino de hielo.
Estribillo:
No hay nada como ponerse las botas de treinta años,
un estilo continental de tiempos pasados.
Se puede reconocer a lo lejos las botas de treinta años
y lo exuberante que puede ser una mujer.
El verde Volga con Olga al volante
miré con horror por mucho tiempo,
cuando los letreros de tráfico de Sergei de Moscú
no significaban nada en el camino de hielo.
Estribillo
Ramitas de arándanos, viejas arpas
arranco del borde de mi camino.
Llegaron chicas del taiga, sonaron balalaikas,
cuando llegaron por el camino de hielo.
Estribillo
Estribillo