The Lullaby Of Loneliness
I'm alone with what's left of my life
While the Moon cuts the night like a knife
I am starved as the sigh of the stars
You're the pulse in the rhythm of the hours
Turned to years but the night never ends
You heal me you open the wounds again
And any promise of dawn of day
Is so far so far away
The lullaby of loneliness
The lullaby of loneliness
Just a sick little trick of the light
Just the Moon rolling cold through the lips of the night
Just a whisper like smoke on the tongue
Dying words of a distant Sun
Just the murmur of fire in the vein
Just the winding of time on its chain
Just the shadows the longing the deep
Of your song but it won't bring me sleep
The lullaby of loneliness
The lullaby of loneliness
The night wears your face
The night wears your face
Het Wiegelied van Eenzaamheid
Ik ben alleen met wat er nog over is van mijn leven
Terwijl de Maan de nacht snijdt als een mes
Ik ben uitgehongerd als de zucht van de sterren
Jij bent de puls in het ritme van de uren
Veranderd in jaren maar de nacht eindigt nooit
Jij geneest me, je opent de wonden weer
En elke belofte van de dageraad
Is zo ver, zo ver weg
Het wiegelied van eenzaamheid
Het wiegelied van eenzaamheid
Gewoon een ziek klein trucje van het licht
Gewoon de Maan die koud rolt door de lippen van de nacht
Gewoon een fluistering als rook op de tong
Stervende woorden van een verre Zon
Gewoon het gemurmel van vuur in de ader
Gewoon het draaien van de tijd aan zijn keten
Gewoon de schaduwen, de verlangens, de diepte
Van jouw lied, maar het brengt me geen slaap
Het wiegelied van eenzaamheid
Het wiegelied van eenzaamheid
De nacht draagt jouw gezicht
De nacht draagt jouw gezicht