395px

Gewoon Leven

Abel Pintos

De Solo Vivir

A menudo despierto y no encuentro el sentido
Aunque siempre me siento tan feliz de estar vivo
Cada tanto pregunto que podría haber sido
Si tomaba otro rumbo y hacia otro destino

A veces tengo miedo de encontrarme
Solo y desnudo frente al espejo
Ponerme sincero en voz alta, oír lo que pienso

Un rayo de luz no vuelve a caer en el mismo lugar
Un ave no vuelve la vista hacia atrás
Yo digo que el rio me lleve hacia el mar
De solo vivir se trata mi vida

Que fortuna encontrarte aunque no lo elegimos
Que me cuentes tus sueños y que cuentes conmigo
Porque a veces tengo miedo de encontrarme solo y desnudo
Frente al espejo
Ponerme sincero en voz alta, gritar lo que siento

Un rayo de luz no vuelve a caer en el mismo lugar
Un ave no vuelve la vista hacia atrás
Yo digo que el rio me lleve hacia el mar
De solo vivir

Un rayo de luz no vuelve a caer en el mismo lugar
Un ave no vuelve la vista hacia atrás
Yo digo que el rio me lleve hacia el mar
Soltar y esperar un beso sentido sin miedo a volar
Un cuento que nunca me cuente el final
La dulce ironía de amar sin pensar
De solo vivir se trata mi vida

Gewoon Leven

Vaak word ik wakker en vind ik geen zin
Hoewel ik me altijd zo gelukkig voel om te leven
Af en toe vraag ik me af wat het had kunnen zijn
Als ik een andere weg had gekozen en naar een andere bestemming

Soms ben ik bang om mezelf tegen te komen
Alleen en naakt voor de spiegel
Eerlijk zijn in het openbaar, horen wat ik denk

Een straal licht valt niet weer op dezelfde plek
Een vogel kijkt niet meer achterom
Ik zeg dat de rivier me naar de zee moet brengen
Gewoon leven, dat is waar mijn leven om draait

Wat een geluk om je te ontmoeten, ook al kozen we niet
Dat je me je dromen vertelt en dat je op mij rekent
Want soms ben ik bang om mezelf alleen en naakt te vinden
Voor de spiegel
Eerlijk zijn in het openbaar, schreeuwen wat ik voel

Een straal licht valt niet weer op dezelfde plek
Een vogel kijkt niet meer achterom
Ik zeg dat de rivier me naar de zee moet brengen
Gewoon leven

Een straal licht valt niet weer op dezelfde plek
Een vogel kijkt niet meer achterom
Ik zeg dat de rivier me naar de zee moet brengen
Loslaten en wachten op een oprechte kus zonder bang te zijn om te vliegen
Een verhaal dat me nooit het einde vertelt
De zoete ironie van liefhebben zonder na te denken
Gewoon leven, dat is waar mijn leven om draait