Ibuprofeno
Quiero despertar en el día y el lugar
Donde sea simple de encontrar
Una rima que rime con mi vida
Una Luna que sangre las heridas
Que dejaron mi mente enrarecida
¿Cómo será vivir sin miedo?
Cómo extraño esos años
Que dolían menos
Ya no voy a parar
Y empezar de cero
Pero extraño esos años
Y el olor a nuevo
Desaparecer es lo mismo que buscar
Mi niñez en el fondo del mar
Adelantar el final no es la salida
Delante me queda un camino y es solo de ida
Tengo la risa dormida en pastillas para aguantar
¿Cómo será vivir sin miedo?
Cómo extraño esos años
Que dolían menos
Ya no puedo parar
Si no apago este fuego
¿Quién va a pagar los daños?
Lo que pasa hoy es que nada alcanza
Ni lo material, ni la cosa del alma
Todo cuesta oro y no vale nada
Mucho ibuprofeno y la angustia no calma
No calma, no calma, no calma
No calma, no calma, no calma
¿Cómo será vivir sin miedo?
Cómo extraño esos años
Que dolían menos
Ya no voy a parar
Y empezar de cero
Pero extraño esos años
Que dolían menos
Cómo extraño esos años
Y el olor a nuevo
Cómo extraño esos años
Y sentirme nuevo
Quiero despertar en el día y el lugar
Donde sea simple de encontrar
Una rima que rime con mi vida
Ibuprofen
Ik wil wakker worden op de dag en de plek
Waar het simpel is om te vinden
Een rijm dat rijmt op mijn leven
Een maan die de wonden laat bloeden
Die mijn verstoorde geest heeft achtergelaten
Hoe zou het zijn om zonder angst te leven?
Hoe mis ik die jaren
Die minder pijn deden
Ik ga niet stoppen
En opnieuw beginnen
Maar ik mis die jaren
En de geur van nieuw
Verdwijnen is hetzelfde als zoeken
Naar mijn kindertijd op de bodem van de zee
Het einde vervroegen is niet de oplossing
Voor me ligt een pad en het is alleen maar eenrichtingsverkeer
Ik heb de lach in pillen verstopt om vol te houden
Hoe zou het zijn om zonder angst te leven?
Hoe mis ik die jaren
Die minder pijn deden
Ik kan niet stoppen
Als ik dit vuur niet blus
Wie gaat de schade betalen?
Wat vandaag gebeurt is dat niets genoeg is
Geen materiële dingen, geen zielsdingen
Alles kost goud en is niets waard
Veel ibuprofen en de angst kalmeert niet
Kalmeert niet, kalmeert niet, kalmeert niet
Kalmeert niet, kalmeert niet, kalmeert niet
Hoe zou het zijn om zonder angst te leven?
Hoe mis ik die jaren
Die minder pijn deden
Ik ga niet stoppen
En opnieuw beginnen
Maar ik mis die jaren
Die minder pijn deden
Hoe mis ik die jaren
En de geur van nieuw
Hoe mis ik die jaren
En me weer nieuw voelen
Ik wil wakker worden op de dag en de plek
Waar het simpel is om te vinden
Een rijm dat rijmt op mijn leven