395px

Los cinco minutos

Adi Smolar

Le Pet Minut

Pon'deljek je en grozen dan,
z njim zaène se teden dni garanja.
Takrat, ko sem najbolj zaspan,
dolžnost v službo me priganja.
Jaz sem utrujen, še bi spal.
Le pet minut še pa bom vstal.
Jaz sem utrujen, še bi spal.
Le pet minut še pa bom vstal.

Ko zjutraj ura zazvoni,
jaz glavo pod odejo skrivam.
Ko vsa družina mi teži,
stokam in jih stran odrivam.
Jaz sem utrujen, še bi spal.
Le pet minut še pa bom vstal.
Jaz sem utrujen, še bi spal.
Le pet minut še pa bom vstal.

Že od nekdaj spremlja me
vsako jutro to trpljenje.
In jaz sprašujem se: "Ljudje,
je sploh vredno ž'vet takšno življenje?"
Jaz sem utrujen, še bi spal.
Le pet minut še pa bom vstal.
Jaz sem utrujen, še bi spal.
Le pet minut še pa bom vstal.

Èe penzijo sploh doživiš,
ne misli, da spal boš bajno.
Takrat z navade se zbudiš
in ponavljaš staro lajno:
Jaz sem utrujen, še bi spal.
Le pet minut še pa bom vstal.
Jaz sem utrujen, še bi spal.
Le pet minut še pa bom vstal.

Ko zadnjiè v postli bom ležal
in smrt me tresla bo za ramo,
"Sam mal poèakaj," bom dejal.
"Le pet minut pa grem v jamo."
Jaz sem utrujen, še bi spal.
Le pet minut še pa bom vstal.
Jaz sem utrujen, še bi spal.
Le pet minut še pa bom vstal.

Los cinco minutos

Lunes es un día horrible,
con él comienza la semana de trabajo.
En ese momento en que estoy más somnoliento,
la obligación de ir al trabajo me apremia.
Estoy cansado, aún querría dormir.
Solo cinco minutos más y me levantaré.
Estoy cansado, aún querría dormir.
Solo cinco minutos más y me levantaré.

Cuando suena la alarma por la mañana,
oculto mi cabeza bajo las mantas.
Cuando toda la familia me molesta,
me quejo y los aparto.
Estoy cansado, aún querría dormir.
Solo cinco minutos más y me levantaré.
Estoy cansado, aún querría dormir.
Solo cinco minutos más y me levantaré.

Desde siempre me acompaña
este sufrimiento cada mañana.
Y me pregunto: 'Gente,
¿realmente vale la pena vivir así?'
Estoy cansado, aún querría dormir.
Solo cinco minutos más y me levantaré.
Estoy cansado, aún querría dormir.
Solo cinco minutos más y me levantaré.

Si llegas a vivir lo suficiente para la jubilación,
no pienses que dormirás plácidamente.
En ese momento te despertarás por costumbre
y repetirás la misma vieja letanía:
Estoy cansado, aún querría dormir.
Solo cinco minutos más y me levantaré.
Estoy cansado, aún querría dormir.
Solo cinco minutos más y me levantaré.

Cuando yaceré por última vez en la cama
y la muerte me sacudirá el hombro,
diré: 'Espera un momento más,'
'Solo cinco minutos y me voy a la tumba.'
Estoy cansado, aún querría dormir.
Solo cinco minutos más y me levantaré.
Estoy cansado, aún querría dormir.
Solo cinco minutos más y me levantaré.

Escrita por: