Poet
Po gostilnah je lazu,
Na enske je plazu,
Po blatu je gazu,
A zdaj je umrl.
Niesar ni znal,
Nikol ni lagal,
Je dostkrat kozlal,
A zdaj je umrl.
Bil je poet,
Preklinjal je svet,
Je hotu ivet,
A zdaj je umrl.
So ga pokopali,
So malo al'vali,
Se na sedmini nagali,
Ker je umrl.
Se vsak ga spominja,
Kadar preklinja,
Saj res bil je svinja,
Ta, ki je umrl.
A ez kaknih sto let,
Bodo djali: "bil je velik poet.
Spremenu je svet,
A al moral umret."
Slavimo ga vsi,
Saj ga ve ni,
Lovek po smrti
Priznanje dobi.
Poeti zdaj veste,
Kako se uspe.
Vsak naj imprej umre
In slaven bo e!
Al pa ne!
Poeta
En los bares mentía,
En las mujeres se pavoneaba,
En el barro se hundía,
Y ahora ha muerto.
Ni siquiera sabía,
Nunca mintió,
Se jactaba muchas veces,
Y ahora ha muerto.
Era un poeta,
Maldiciendo al mundo,
Quería vivir,
Y ahora ha muerto.
Lo enterraron,
Con pocas alabanzas,
Se burlaron de él en el funeral,
Porque ha muerto.
Todos lo recuerdan,
Cuando lo maldicen,
Realmente era un cerdo,
Ese que ha muerto.
Y dentro de cien años,
Dirán: 'era un gran poeta.
Cambiaba el mundo,
Pero debía morir.'
Todos lo celebramos,
Ya no está,
Después de la muerte
Recibe reconocimiento.
Poetas ahora saben,
Cómo tener éxito.
Cada uno debe morir primero
¡Y será famoso!
¡O tal vez no!