395px

Puzzelstuk

Adlin Rodrigues

Quebra Cabeça

Tava cansado de ficar olhando a hora, enquanto ela passava parecia que nunca ia passar
Então, resolvi sair pra dar uma volta, percebi nas minhas voltas que eu sempre voltava pro mesmo lugar
Tava cansado de ficar olhando a hora, enquanto ela passava parecia que nunca ia passar
Então, resolvi buscar uma resposta, pra resposta que eu queria, eu não tinha a quem pudesse perguntar

Eu perguntei pra Deus: Será que pode me ouvir?
Até pensei que não, mas no fundo eu sabia que a resposta era sim
Ouvi falar que os olhos de Deus podiam me ver, ouvi falar que as mãos de Deus podiam me tocar
Mas foi um choque quando eu mesmo ouvi a voz de Deus dizer: Filho, eu tô perto, de ouvido aberto pra te escutar

Mais perto do que eu pensei, mais vivo do que eu imaginava
Pro vazio que havia no meu coração, eu encontrei a peça do quebra-cabeça que faltava
Mais perto do que eu pensei, mais vivo do que eu imaginava
Pro vazio que havia no meu coração, eu encontrei a peça do quebra-cabeça que faltava

Eu perguntei pra Deus: Será que pode me ouvir?
Até pensei que não, mas no fundo eu sabia que a resposta era sim
Ouvi falar que os olhos de Deus podiam me ver, ouvi falar que as mãos de Deus podiam me tocar
Mas foi um choque quando eu mesmo ouvi a voz de Deus dizer: Filho, eu tô perto, de ouvido aberto pra te escutar

Mais perto do que eu pensei, mais vivo do que eu imaginava
Pro vazio que havia no meu coração, eu encontrei a peça do quebra-cabeça que faltava
Mais perto do que eu pensei, mais vivo do que eu imaginava
Pro vazio que havia no meu coração, eu encontrei a peça do quebra-cabeça que faltava

Puzzelstuk

Ik was moe van het kijken naar de klok, terwijl de tijd verstreek, het leek wel of het nooit voorbij zou gaan
Dus besloot ik even naar buiten te gaan, en merkte dat ik altijd weer op dezelfde plek terugkwam
Ik was moe van het kijken naar de klok, terwijl de tijd verstreek, het leek wel of het nooit voorbij zou gaan
Dus besloot ik een antwoord te zoeken, op de vraag die ik had, maar ik wist niet bij wie ik het moest vragen

Ik vroeg aan God: Kan je me horen?
Ik dacht van niet, maar diep van binnen wist ik dat het antwoord ja was
Ik hoorde zeggen dat de ogen van God me konden zien, ik hoorde zeggen dat de handen van God me konden aanraken
Maar het was een schok toen ik zelf de stem van God hoorde zeggen: Zoon, ik ben dichtbij, met open oren om naar je te luisteren

Dichterbij dan ik dacht, levendiger dan ik me kon voorstellen
Voor de leegte die in mijn hart was, vond ik het puzzelstuk dat ontbrak
Dichterbij dan ik dacht, levendiger dan ik me kon voorstellen
Voor de leegte die in mijn hart was, vond ik het puzzelstuk dat ontbrak

Ik vroeg aan God: Kan je me horen?
Ik dacht van niet, maar diep van binnen wist ik dat het antwoord ja was
Ik hoorde zeggen dat de ogen van God me konden zien, ik hoorde zeggen dat de handen van God me konden aanraken
Maar het was een schok toen ik zelf de stem van God hoorde zeggen: Zoon, ik ben dichtbij, met open oren om naar je te luisteren

Dichterbij dan ik dacht, levendiger dan ik me kon voorstellen
Voor de leegte die in mijn hart was, vond ik het puzzelstuk dat ontbrak
Dichterbij dan ik dacht, levendiger dan ik me kon voorstellen
Voor de leegte die in mijn hart was, vond ik het puzzelstuk dat ontbrak

Escrita por: Adlin Rodrigues