395px

Ik Was Ook Een Vuur

Adoniran Barbosa

Já Fui Uma Brasa

Eu também um dia fui uma brasa
E acendi muita lenha no fogão
E hoje o que é que eu sou?
Quem sabe de mim é meu violão
Mas lembro que o rádio que hoje toca iê-iê-iê o dia inteiro,
Tocava saudosa maloca

Eu gosto dos meninos destes tal de iê-iê-iê, porque com eles,
Canta a voz do povo
E eu que já fui uma brasa,
Se assoprarem posso acender de novo

(declamado):
É negrão... eu ia passando, o broto olhou pra mim e disse: é uma cinza, mora?
Sim, mas se assoprarem debaixo desta cinza tem muita lenha pra queimar...

Ik Was Ook Een Vuur

Ik was ook ooit een vuur
En stookte veel hout in de kachel
En vandaag, wat ben ik nu?
Wie weet van mij is mijn gitaar
Maar ik herinner me dat de radio die vandaag de hele dag iê-iê-iê speelt,
Vroeger de nostalgische maloca speelde

Ik hou van de jongens van dat iê-iê-iê, want met hen,
Zingt de stem van het volk
En ik, die ooit een vuur was,
Als ze blazen kan ik weer opvlammen

(gedecoreerd):
Het is een neger... ik liep voorbij, het meisje keek naar me en zei: het is een as, hè?
Ja, maar als ze onder deze as blazen, is er nog veel hout om te branden...

Escrita por: Adoniran Barbosa / Marcos César