Afuera - Jorobado de Notre Dame
El mundo es cruel
El mundo es malo
Y nadie en él sinceridad a de ofrecerte
En mi puedes confiar
Yo que con cariño te mantengo
Solo yo te miro sin temor
¿Cómo protegerte bien si no es así?
Teniéndote seguro aquí
Estas deforme (deforme estoy)
Y eres muy feo (y soy muy feo)
Por esos crímenes el mundo no perdona
¿No puedes comprender? (Tú eres quien me defiende)
Fuera te verán como un gran monstruo (yo soy un monstruo)
Te despreciarán, se burlarán (tan solo un monstruo)
Evitemos sus calumnias e insultos
Aquí estas bien, se fiel conmigo (te soy fiel)
Y gracias dame (doy gracias)
Aprende a obedecer aquí (estoy aquí)
Tras estas ventanas y murallas siempre estoy
Escondido sin que puedan verme
Algún día salir ha sido mi fascinación
Con toda esa gente encontrarme
Siempre memorizo bien sus caras
Y ellos nunca van a conocerme
Siempre he imaginado qué se siente un día pasar
Allá abajo, entre ellos
Afuera, vivir con el Sol
Solo un día afuera, uno disfrutar, tener por siempre
Fuera, tanto tienen sin saber
Cualquier cosa yo daría por afuera un día vivir
Allá obreros y mujeres pasan y se van
Puedo verlos entre los tejados
Todo el día gritando sus problemas contarán
A su buena suerte acostumbrados
Yo en cambio, nunca olvidaría cada instante
Afuera, por el río pasear
Disfrutar afuera, como un ser normal
Feliz entre la gente solo un día y jurar
Que nunca olvidaré, que aunque así yo nací
Más sabré perdonar y olvidar, al afuera un día vivir
Buiten - De Hunchback van Notre Dame
De wereld is wreed
De wereld is slecht
En niemand biedt je oprechtheid aan
In mij kun je vertrouwen
Ik die je met liefde bescherm
Alleen ik kijk naar je zonder angst
Hoe kan ik je goed beschermen als het zo niet is?
Je veilig hier bij me houden
Je bent misvormd (ik ben misvormd)
En je bent heel lelijk (ik ben heel lelijk)
Voor die misdaden vergeeft de wereld niet
Kun je het niet begrijpen? (Jij bent degene die me verdedigt)
Buiten zullen ze je zien als een groot monster (ik ben een monster)
Ze zullen je verachten, je uitlachen (slechts een monster)
Laten we hun laster en beledigingen vermijden
Hier ben je veilig, wees trouw aan mij (ik ben trouw)
En dank me (ik dank)
Leer hier te gehoorzamen (ik ben hier)
Achter deze ramen en muren ben ik altijd
Verborgen zonder dat ze me kunnen zien
Op een dag naar buiten gaan is mijn fascinatie geweest
Me tussen al die mensen bevinden
Altijd memoriseer ik goed hun gezichten
En zij zullen me nooit leren kennen
Ik heb me altijd voorgesteld hoe het voelt om een dag te passeren
Daar beneden, tussen hen
Buiten, leven met de zon
Slechts één dag buiten, genieten, voor altijd hebben
Buiten, zoveel hebben zonder te weten
Ik zou alles geven om buiten een dag te leven
Daar gaan arbeiders en vrouwen heen en weer
Ik kan ze zien tussen de daken
De hele dag schreeuwend vertellen ze hun problemen
Gewend aan hun goede geluk
Ik daarentegen, zou nooit elk moment vergeten
Buiten, langs de rivier wandelen
Buiten genieten, als een normaal mens
Gelukkig tussen de mensen slechts één dag en zweren
Dat ik nooit zal vergeten, dat hoewel ik zo ben geboren
Zal ik beter leren vergeven en vergeten, om buiten een dag te leven