Vida Mia
Vida Mia
Adriana Varela
Composição: Emilio Fresedo
Siempre igual es el camino
que ilumina y dora el sol...
Si parece que el destino
mas lo alarga
para mi dolor.
Y este verde suelo,
donde crece el cardo
lejos toca el cielo
cerca de mi amor...
Y de cuando en cuando un nido
para que lo envidie yo.
Vida mia, lejos mas te quiero.
Vida mia, piensa en mi regreso.
Se que el oro
no tendra tus besos,
y es por eso que te quiero mas.
Vida mia, hasta apuro el aliento
acercando el momento
de acariciar
felicidad.
Sos mi vida
y quisiera llevarte
a mi lado prendida
y asi ahogar
mi soledad.
Ya parece que la huella
va perdiendo su color
y saliendo las estrellas
dan al cielo
todo su esplendor.
Y de poco a poco
luces que titilan
dan severo tono
mientras huye el sol.
De esas luces que yo veo
ella una la encendio.
Mijn Leven
Mijn leven
Adriana Varela
Compositie: Emilio Fresedo
Altijd hetzelfde is de weg
Die verlicht en de zon verguld...
Als het lijkt dat het lot
Het alleen maar verlengt
Voor mijn pijn.
En deze groene grond,
Waar de distel groeit
Verreikt de lucht
Dichtbij mijn liefde...
En van tijd tot tijd een nest
Zodat ik het kan benijden.
Mijn leven, ik hou nog meer van je van afstand.
Mijn leven, denk aan mijn terugkeer.
Ik weet dat goud
Geen van jouw kussen zal hebben,
En daarom hou ik nog meer van je.
Mijn leven, ik haast zelfs mijn adem
Om het moment dichterbij te brengen
Van het strelen
Van geluk.
Jij bent mijn leven
En ik zou je willen meenemen
Aan mijn zijde vastgeklemd
En zo mijn
Eenzaamheid verdrinken.
Het lijkt al alsof de afdruk
Zijn kleur verliest
En als de sterren verschijnen
Geven ze aan de lucht
Al hun pracht.
En beetje bij beetje
Lichten die flikkeren
Geven een strenge toon
Terwijl de zon vlucht.
Van die lichten die ik zie
Heeft zij er één aangestoken.