395px

Ziel van de Gekke

Adriana Varela

Alma De Loca

Milonguera, bullanguera, que la vas de alma de loca,
la que con tu risa alegre, vibrar hace el cabaret,
la que lleva la alegría en los ojos y en la boca,
la que siempre fue la reina de la farra y el placer.
Todo el mundo te conoce de alocada y jaranera,
todo el mundo dudaría lo que yo puedo jurar:
que te he visto la otra noche parada en una vidriera
contemplando a una muñeca con deseos de llorar.

Te pregunté qué tenías y me respondiste: nada...
adivinando al verte tan turbada
que era tu intento ocultarme la verdad.
La sonrisa que tus labios dibujaban quedó helada
y una imprevista lágrima traidora
como una perla de tus ojos fue a rodar.

Quién diria, milonguera, vos que siempre te reíste,
vos que siempre te burlaste de las penas y el amor,
ibas a mostrar la hilacha poniéndote seria y triste
ante una humilde muñeca modestita, y sin valor.
No te aflijas, milonguita, yo te guardare el secreto
por mí nunca sabrá nadie que has dejado de reír,
mas no vuelvas a mirar a la pobre muñequita
que te recuerda los dias que ya no podras vivir.

Ríe siempre, milonguera, bullanguera, casquivana
para qué quieres amargar tu vida
pensando en esas cosas que no pueden ser.
Corre un velo a tu pasado, sé milonga, sé mundana,
para que así los hombres no descubran
tus amarguras, tus ternuras de mujer.

Ziel van de Gekke

Milonguera, druktemaker, jij die de ziel van de gekke bent,
met je vrolijke lach laat je het cabaret trillen,
met de vreugde in je ogen en in je mond,
altijd de koningin van het feest en het genot.
Iedereen kent je als de dolle en de feestbeest,
iedereen zou twijfelen aan wat ik kan zweren:
ik heb je de andere nacht gezien, staand in een etalage,
kijkend naar een pop met de wens om te huilen.

Ik vroeg je wat je had en je antwoordde: niets...
ik raadde al dat je zo van streek was,
dat je probeerde de waarheid voor me te verbergen.
De glimlach die je lippen tekenden, bevroor,
en een onverwachte verraderlijke traan
rolde als een parel uit je ogen.

Wie zou dat zeggen, milonguera, jij die altijd lachte,
jij die altijd spotte met verdriet en de liefde,
je zou je ware gezicht tonen door serieus en verdrietig te worden
voor een bescheiden pop, zonder waarde.
Maak je geen zorgen, milonguita, ik zal je geheim bewaren,
niemand zal ooit weten dat je gestopt bent met lachen,
maar kijk niet meer naar het arme poppetje
dat je herinnert aan de dagen die je niet meer kunt leven.

Lach altijd, milonguera, druktemaker, losbol,
waarom zou je je leven zuur maken
door te denken aan die dingen die niet kunnen zijn?
Trek een doek over je verleden, wees milonga, wees werelds,
zodat de mannen niet ontdekken
je verdriet, je tederheid als vrouw.