Salmo 21(22)
Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
Riem de mim todos aquelas que me veem, torcem os lábios e sacodem a cabeça
Ao Senhor se confiou, Ele o liberte e agora o salve, se verdade que Ele o ama!
Cães numerosos me rodeiam furiosos, e por um bando de malvados fui cercado
Traspassaram minhas mãos e os meus pés e Eu posso contar todos os meus ossos
Eles repartem entre si as minhas vestes e sorteiam entre si a minha túnica
Vós porem, ó meu Senhor, não fiqueis longe, ó minha força vinde logo em meu socorro!
Anunciarei o vosso nome a meus irmãos e no meio da assembléia hei de louvar-vos!
Vós que temeis ao Senhor Deus, dai-lhes louvores, glorificai-O, descendentes de Jacó, e respeitai-O, toda a raça de Israel!
Psalm 21(22)
Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?
De mensen lachen me uit, ze draaien hun lippen en schudden hun hoofd
Op de Heer vertrouwde hij, laat Hem hem bevrijden, als het waar is dat Hij hem liefheeft!
Talrijke honden omringen me woedend, en een bende slechteriken heeft me omsingeld
Ze hebben mijn handen en voeten doorboord en ik kan al mijn botten tellen
Ze delen mijn kleren onder elkaar en loten mijn tuniek
Maar U, mijn Heer, blijf niet ver weg, kom snel in mijn hulp!
Ik zal uw naam aan mijn broeders verkondigen en in de vergadering zal ik U prijzen!
Jullie die de Heer God vrezen, geef Hem lof, verheerlijk Hem, nakomelingen van Jakob, en eer Hem, heel het nageslacht van Israël!