Lost In The Static
And in the end I will show you that this life is only madness
Can we filter out the toxicity and find worth in the static?
We build and build
We forget the model
We design the madness and we paint it gold
Swarming and spiraling burning at both ends
A blur on the horizon
We fail to keep site over and over again
Open your palms up resist the current
I am not your fathers son
Lost in the static
I am not your fathers son
Lost in the static
And you'll find me at the end
Come dig me up, wipe the earth from my bones
With pressure, we creak and we bend
Crimson feet trample our joints
We splinter and break
We suffer again
We become a path others use to take
A distant undertaking to suffer the same
I'll stand right beside you
We slog side by side
Become a path others use to take
Lost in the static
Just to suffer the same
Blegh
Come dig me up, wipe the earth from my bones
Hold me up and join me on the horizon
Kill what's left of the inner glow
Giving up the ghost
Growing cold
We never begin (we never begin)
Our own feet trample our joints
We burn both ends
A blur on the horizon
We become a path others use to take
A distant undertaking to suffer the same
I'll stand right beside you
We slog side by side
(Lost in the static, lost in the static)
We build and build we forget the model
We design madness and paint it gold
I am not your fathers son
Lost in the static
I am not your fathers son
Lost in the static
And you'll find me at the end
Come dig me up, wipe the earth from my bones
Verloren In De Ruis
En aan het eind zal ik je laten zien dat dit leven alleen maar waanzin is
Kunnen we de toxiciteit filteren en waarde vinden in de ruis?
We bouwen en bouwen
We vergeten het model
We ontwerpen de waanzin en verven het goud
Zwemmen en spiralen, brandend aan beide uiteinden
Een vlek op de horizon
We falen keer op keer om het zicht te houden
Open je handen, weersta de stroom
Ik ben niet de zoon van je vader
Verloren in de ruis
Ik ben niet de zoon van je vader
Verloren in de ruis
En je zult me aan het eind vinden
Kom me opgraven, veeg de aarde van mijn botten
Onder druk kraken we en buigen we
Karmozijnrode voeten vertrappen onze gewrichten
We splijten en breken
We lijden opnieuw
We worden een pad dat anderen gebruiken om te gaan
Een verre onderneming om hetzelfde te lijden
Ik sta recht naast je
We ploeteren zij aan zij
Word een pad dat anderen gebruiken om te gaan
Verloren in de ruis
Gewoon om hetzelfde te lijden
Blegh
Kom me opgraven, veeg de aarde van mijn botten
Hou me omhoog en sluit je aan bij mij op de horizon
Dood wat er over is van de innerlijke gloed
Geef de geest op
Koud worden
We beginnen nooit (we beginnen nooit)
Onze eigen voeten vertrappen onze gewrichten
We branden aan beide uiteinden
Een vlek op de horizon
We worden een pad dat anderen gebruiken om te gaan
Een verre onderneming om hetzelfde te lijden
Ik sta recht naast je
We ploeteren zij aan zij
(Verloren in de ruis, verloren in de ruis)
We bouwen en bouwen, we vergeten het model
We ontwerpen waanzin en verven het goud
Ik ben niet de zoon van je vader
Verloren in de ruis
Ik ben niet de zoon van je vader
Verloren in de ruis
En je zult me aan het eind vinden
Kom me opgraven, veeg de aarde van mijn botten
Escrita por: Anthony Philip Notarmoso, Trent Robert Hafdahl, Daniel Charles Carle