395px

De Maan

Ahyre

La Luna

Por el brillo de mis ojos sé que sientes el anhelo
De enredarme con tu boca y terminar con mi desvelo
Por mi techo va la Luna, por tu voz, mi pensamiento
Por mi ser las sensaciones que congelan este tiempo

Por el aire de la noche
Ya te sabes en mis sueños
No hace falta que te diga mucho más

Solo quiero regalarte las caricias de la lluvia
Solo déjame abrigarte con la arena de las dunas
Solamente estoy pidiendo que te quedes un segundo
Y que aquí por un instante nos olvidemos del mundo

Si me dejas esta noche aquí a tu lado yo me quedo
Brillará con tus palabras cada Sol de mi universo
Por la voz de tu mirada es que yo puedo darme cuenta
De que esperas un descuido por dejar tu puerta abierta

Ya no puedes ignorarme
Aquí estamos y ya es tarde
No se puede regresar a la razón

Solo quiero regalarte las caricias de la lluvia
Solo déjame abrigarte con la arena de las dunas
Solamente estoy pidiendo que te quedes un segundo
Y que aquí por un instante nos olvidemos del mundo

Solo quiero regalarte las caricias de la lluvia
Solo déjame abrigarte
Solamente estoy pidiendo que te quedes un segundo
Y que aquí por un instante nos olvidemos del mundo

De Maan

Door de glans in mijn ogen weet ik dat je het verlangen voelt
Om me met je lippen te omarmen en mijn onrust te beëindigen
Boven mijn hoofd gaat de Maan, door jouw stem, mijn gedachten
Door mijn wezen de sensaties die deze tijd bevriezen

Door de lucht van de nacht
Weet je al dat je in mijn dromen bent
Het is niet nodig dat ik je veel meer vertel

Ik wil je alleen de strelingen van de regen geven
Laat me je alleen omhullen met het zand van de duinen
Ik vraag alleen maar dat je een seconde blijft
En dat we hier even de wereld vergeten

Als je me deze nacht hier naast je laat, blijf ik
Elke Zon van mijn universum zal stralen met jouw woorden
Door de stem van jouw blik kan ik me realiseren
Dat je wacht op een moment van onoplettendheid omdat je deur openstaat

Je kunt me niet langer negeren
Hier zijn we en het is al laat
Je kunt niet meer terug naar de rede

Ik wil je alleen de strelingen van de regen geven
Laat me je alleen omhullen met het zand van de duinen
Ik vraag alleen maar dat je een seconde blijft
En dat we hier even de wereld vergeten

Ik wil je alleen de strelingen van de regen geven
Laat me je alleen omhullen
Ik vraag alleen maar dat je een seconde blijft
En dat we hier even de wereld vergeten

Escrita por: Juan José Vasconcellos