En Medio Del Desierto
A veces la vida es un desierto
Sin agua, sin sombra sin dirección
Mis fuerzas se caen con el viento
El alma me grita sin consolación
Pero ahí en medio del silencio
Una voz me empieza a hablar
Me recuerda que no camino solo, que tú mano me va a levantar
En medio del desierto tú, estás conmigo
Mi columna de fuego, mi abrigo y abrigo
Aunque el Sol me queme y el polvo me ciegue
Tú me guías con amor paso a paso, fiel testigo
No estoy solo, no me pierdo, aunque el camino sea incierto
Tú eres el Dios que abre sendas, en medio de desierto
He llorado bajo cielos sin estrellas
He dudado si vas a responder
Pero en lo más profundo de mi pena
Me susurraste nunca te dejaré
Tus promesas fueron mi sustento, tú palabra mi razón para creer
Aunque no vea la tierra prometida
Te seguiré, yo confiaré
Tu haces brotar agua en la roca
Das descanso al alma rota
Aún en el calor más intenso, tu sombra me arropa
Tu no fallas, tú no mientes, eres fiel eternamente
El desierto es solo el paso, la promesa está al frente
En medio del desierto, tú estás conmigo
Mi refugio, mi aliento, mi abrigo divino
Cuando caigo, tú me tomas y me haces caminar
En ti descanso, en ti confío
Mi Dios, mi hogar, mi paz
Aunque el suelo tiemble bajo mis pies
Y las voces del miedo me quierán, vencer
Yo levantaré mis ojos, a los cielos
Porque sé, que tú peleas por mí, otra vez
En medio del desierto tú estás conmigo
Mi refugio, mi aliento, mi abrigo divino
Cuando caigo, tú me tomas y me haces caminar
En ti descanso, en ti confío
Mi Dios, mi hogar, mi paz
Oh
Tú eres el Dios, que abre sendas
En medio del desierto
Y en ti
Yo confiaré
Midden in de Woestijn
Soms is het leven een woestijn
Zonder water, zonder schaduw, zonder richting
Mijn krachten vallen met de wind
Mijn ziel schreeuwt zonder troost
Maar daar, midden in de stilte
Begint een stem met me te praten
Herinnert me eraan dat ik niet alleen loop, dat jouw hand me zal opheffen
Midden in de woestijn ben jij bij me
Mijn vuurkolom, mijn schuilplaats en bescherming
Ook al brandt de zon me en verblindt het stof
Jij leidt me met liefde, stap voor stap, trouwe getuige
Ik ben niet alleen, ik raak niet kwijt, ook al is de weg onzeker
Jij bent de God die paden opent, midden in de woestijn
Ik heb gehuild onder sterrenloze luchten
Ik heb getwijfeld of je zou antwoorden
Maar in het diepste van mijn verdriet
Flüisterde je: ik laat je nooit alleen
Jouw beloftes waren mijn steun, jouw woord mijn reden om te geloven
Ook al zie ik het beloofde land niet
Zal ik je volgen, ik zal vertrouwen
Jij laat water ontspringen uit de rots
Geeft rust aan de gebroken ziel
Zelfs in de heetste hitte, omhult jouw schaduw me
Jij faalt niet, jij liegt niet, je bent eeuwig trouw
De woestijn is slechts een doorgang, de belofte ligt voor ons
Midden in de woestijn ben jij bij me
Mijn toevlucht, mijn adem, mijn goddelijke schuilplaats
Wanneer ik val, neem je me op en laat je me lopen
In jou vind ik rust, in jou vertrouw ik
Mijn God, mijn thuis, mijn vrede
Ook al beeft de grond onder mijn voeten
En de stemmen van angst willen me overwinnen
Zal ik mijn ogen heffen naar de hemelen
Want ik weet dat jij weer voor me vecht
Midden in de woestijn ben jij bij me
Mijn toevlucht, mijn adem, mijn goddelijke schuilplaats
Wanneer ik val, neem je me op en laat je me lopen
In jou vind ik rust, in jou vertrouw ik
Mijn God, mijn thuis, mijn vrede
Oh
Jij bent de God die paden opent
Midden in de woestijn
En in jou
Zal ik vertrouwen