Yokogao
ねむっていたこころのなかに
Nemutte ita kokoro no naka ni
ささいな ささいな ちいさなきず いつのまに
sasai na sasai na chiisana kizu itsu no ma ni
そのすきまから あふれてくるのは
sono sukima kara afurete kuru no wa
あなたのな やさしくつよいめゆび
anata no na yasashiku tsuyoi me yubi
かみすべてに きづかされる
kami subete ni kidzukasareru
であえたこと はなしをしたこと
deaeta koto hanashi wo shita koto
つぎは ふれたいと いつからか ねがってた
tsugi wa furetai to itsu kara ka negatteta
おこされたおもいは とまらないから つまずいても
okosareta omoi wa tomaranai kara tsumazuitemo
むねは かぜをきって よこがおにこいをした
mune wa kaze wo kitte yokogao ni koi wo shita
あたしは とても せつない
atashi wa totemo setsunai
あなたを とても いとしい
anata wo totemo itoshii
あのひ ぐうぜん じょしゅせきに のった
ano hi guuzen joshuseki ni notta
とくべつに かんじた シートのねつ
tokubetsu ni kanjita SHI-TO no netsu
みぎかたが くすぐったくて
migikata ga kusuguttakute
まちくたびれる ながいまいにち
machikutabireru nagai mainichi
きっと あなたに あっていない せいだね
kitto anata ni atte inai sei da ne
つらいときが あっても かがやく すべも しってるはず
tsurai toki ga attemo kagayaku sube mo shitteru hazu
でんわがなるたびに よこがおが うかぶのは
denwa ga naru tabi ni yokogao ga ukabu no wa
やっぱり すこし せつない
yappari sukoshi setsunai
あなたを いつも いとしい
anata wo itsumo itoshii
あめあがりに ふたり あるいた みち
ameagari ni futari aruita michi
あしおとが いつもと ちがって なんだか うれしい
ashioto ga itsumo to chigatte nandaka ureshii
repeat
repeat
Zijaanzicht
In mijn slapende hart
is er een klein, klein, klein litteken, zonder dat ik het merkte.
Wat eruit stroomt, is jouw
zachte, sterke vingertoppen.
Ik word me bewust van alles.
Dat we elkaar ontmoetten, dat we praatten,
ik heb altijd gewenst om je aan te raken, zonder dat ik het wist.
De gevoelens die zijn gewekt, stoppen niet, ook al struikel ik,
mijn hart snijdt door de wind, ik ben verliefd op je zijaanzicht.
Ik voel me zo verdrietig,
ik vind je zo lief.
Die dag, toevallig, zat ik op de passagiersstoel,
ik voelde de warmte van de stoel op een speciale manier.
De rechterkant kriebelde een beetje.
De lange dagen in de stad zijn vermoeiend,
het is vast omdat ik je niet heb ontmoet.
Ook al zijn er moeilijke tijden, ik weet dat ik kan stralen,
iedere keer als de telefoon gaat, verschijnt jouw zijaanzicht,
het is toch een beetje verdrietig,
ik vind je altijd lief.
Na de regen liepen we samen op de weg,
de voetstappen waren anders dan normaal, en dat maakte me blij.
herhaal