Otoño Del 82
(Ok)
(Soldado perdido, yo quiero que estés conmigo)
(Que juntos limpiemos la sangre que se ha derramado)
(Que quede guardado el silencio de algunos perdidos)
(Y que siga vivo el recuerdo de los que olvidamos)
El pájaro ya no me canta en la mañana
Y solo queda algún recuerdo muriendo en mi almohada
A veces, me engaño leyendo algún libro oxidado
Que dice que ganan los buenos y mueren los malos
Y nadie me va a devolver mi recuerdo perdido
Y nadie me va a recordar ese amor olvidado
Y, de mis bolsillos, caerán unos pocos centavos
Pero nada importa, porque vos estás a mi lado
Quisiera muy lejos volar y empezar de nuevo
Quisiera, pero ya no puedo, me duelen los huesos
A veces, me engaño leyendo algún libro oxidado
Que dice que ganan los buenos y mueren los malos
Recuerdo que de muy chico alguien me decía
Que, cuando el tiempo me alcance, lo comprendería
Quisiera que veas de cerca lo que ven mis ojos
Quisiera que entiendas que el mundo se muere de a poco
Y nadie me va a devolver mi recuerdo perdido
Y nadie me va a recordar ese amor olvidado
Y, de mis bolsillos, caerán unos pocos centavos
Pero nada importa, porque vos estás a mi lado
Nena, quiero que me escuches y leas mis labios
Tal vez esta noche, borracho, te diga que te amo
No seas tan cruel y quédate hasta que venga el día
Quédate un rato conmigo, róbame la vida
Y nadie me va a devolver mi recuerdo perdido
Y nadie me va a recordar ese amor olvidado
Y, de mis bolsillos, caerán unos pocos centavos
Pero nada importa, porque vos estás a mi lado
Y nadie me va a devolver mi recuerdo perdido
Y nadie me va a recordar ese amor olvidado
Y, de mis bolsillos, caerán unos pocos centavos
Pero nada importa, porque vos estás a mi lado
Pero nada importa, porque vos estás a mi lado
Herfst van '82
(Ok)
(Verloren soldaat, ik wil dat je bij me bent)
(Laten we samen het bloed opruimen dat is vergoten)
(Laten we de stilte van de verloren zielen bewaren)
(En dat de herinnering aan de vergeten levend blijft)
De vogel zingt niet meer voor mij in de ochtend
En er blijft alleen een herinnering sterven op mijn kussen
Soms bedrog ik mezelf met een verroest boek
Dat zegt dat de goeden winnen en de slechten sterven
En niemand gaat mijn verloren herinnering teruggeven
En niemand gaat me dat vergeten liefde herinneren
En uit mijn zakken vallen een paar centen
Maar het maakt niet uit, want jij bent aan mijn zijde
Ik zou heel ver willen vliegen en opnieuw beginnen
Ik zou willen, maar ik kan niet meer, mijn botten doen pijn
Soms bedrog ik mezelf met een verroest boek
Dat zegt dat de goeden winnen en de slechten sterven
Ik herinner me dat iemand me als kind zei
Dat, wanneer de tijd me inhaalt, ik het zou begrijpen
Ik zou willen dat je van dichtbij ziet wat mijn ogen zien
Ik zou willen dat je begrijpt dat de wereld langzaam sterft
En niemand gaat mijn verloren herinnering teruggeven
En niemand gaat me dat vergeten liefde herinneren
En uit mijn zakken vallen een paar centen
Maar het maakt niet uit, want jij bent aan mijn zijde
Schat, ik wil dat je me hoort en mijn lippen leest
Misschien zeg ik vanavond, dronken, dat ik van je hou
Wees niet zo wreed en blijf tot de dag aanbreekt
Blijf even bij me, steel mijn leven
En niemand gaat mijn verloren herinnering teruggeven
En niemand gaat me dat vergeten liefde herinneren
En uit mijn zakken vallen een paar centen
Maar het maakt niet uit, want jij bent aan mijn zijde
En niemand gaat mijn verloren herinnering teruggeven
En niemand gaat me dat vergeten liefde herinneren
En uit mijn zakken vallen een paar centen
Maar het maakt niet uit, want jij bent aan mijn zijde
Maar het maakt niet uit, want jij bent aan mijn zijde