Jie
Jie jie nori kalbëti uþ mus
Jie pavertë mûsø namus
Tuðèiais
Jie neþino kur mûsø tiesa
Mums sesë - naktis jiems - diena
Balta
Dabar jie laukia mûsø klaidø
O mes neðam ant savo peèiø
Sparnus
Nors jie sudegino mûsø rankas
Bet mes turim dar savo dainas
Tikras
Nors miræs tavo gilus vandenynas
Ir tavo rankos nusviræ prie kojø
Bet mintys kyla aukðtyn lyg paukðèiai
Gyvena laisvai kaip vëjas laukinis
Jie
Jie quieren hablar con nosotros
Ellos convierten nuestras casas
Con ellos
Ellos no saben nuestra verdad
Para nosotros es noche, para ellos es día
Blanco
Ahora ellos esperan nuestros errores
Pero no caemos en sus trampas
Alas
Aunque quemaron nuestras manos
Pero aún tenemos nuestras canciones
Verdadero
Aunque haya muerto tu profundo océano
Y tus manos se hayan torcido hacia abajo
Pero los pensamientos vuelan alto como pájaros
Viven libremente como el viento salvaje