Kaip Rukas
Tu apglëbk savo ðakom
Ir parodykk tuos kurie ëjo
Ëjo pro ðalá kojom basom
O jø dainos skambëjo skambëjo
Neuþpûsk jø pëdø
Juk èia dar gyvas kraujas
Kuris teka ið mûsø þaizdø
Kaip tiesa pasaulio
Be vardø be þodþiø kalti
Savo Iðgalvota laime
Jie nutolo bet liks tai arti
Neþinia ateina su baime
Ir kai skausmas sujungs rankas
Kurios kils á verkiantá rytà
Kas aprið mûsø þaizdas
Kurios dar nespëjo uþgyti
Ar girdi kalba lietus
Nugalëjæs stiprø vëjà
Jis mums primena mûsø draugus
Kurie taip anksti iðëjo
Dar ilgai bus liûdnas dangus
Dar ilgai bijosim kalbëti
Apie tuos kuriø jau nebus
Apie tuos kuriems skirta tylëti
Como el humo
Abraza tus heridas
Y muestra a aquellos que caminaron
Caminaron descalzos por el suelo
Y sus canciones resonaron, resonaron
No dejes que se escapen sus pasos
Porque aquí aún corre sangre viva
Que fluye de nuestras heridas
Como la verdad del mundo
Sin nombres, sin palabras de culpa
En su felicidad inventada
Ellos se alejaron pero seguirá cerca
La oscuridad viene con miedo
Y cuando el dolor una las manos
Que se levantan en la mañana llorando
Lo que rodea nuestras heridas
Que aún no han sanado
¿Escuchas cómo habla la lluvia?
Venciendo al fuerte viento
Nos recuerda a nuestros amigos
Que se fueron tan pronto
El cielo seguirá siendo triste por mucho tiempo
Por mucho tiempo temeremos hablar
Sobre aquellos que ya no están
Sobre aquellos a quienes se les debe guardar silencio