Monologas
Kaþkas naktá sapnuoja saulæ
Kaþkas dienà pilnas tamsos
Kaþkam sunku áveikti baimæ
Nors neturi kur dëti dràsos
Nematyti kas rytà saulës
Jà nusineðë miðkai
Jie pilni - nepilni apgaulës
Ir keisti nekeisti labai
Kaþkieno naktis benamë
Kaþkieno diena be spalvø
Kaþkas viskas gaunas savaime
O kaþkam net pradëti sunku
Kiekviena ðirdis trokðta meilës
Neapykantos pilna ðirdy
Savo rankomis siekiam nepasiekiamos laimës
Ne kiekvieno ranka stipri
Monólogos
Alguien sueña con la noche mientras el sol
Alguien vive un día lleno de oscuridad
A alguien le cuesta superar el miedo
Aunque no tenga dónde poner su valentía
No ver quién trae la luz de la mañana
La confunden con algo
Están llenos - vacíos de engaños
Y lo extraño no es extraño
La noche de alguien es sin rumbo
El día de alguien sin colores
Algo todo lo alcanza por sí solo
Pero a alguien le cuesta incluso empezar
Cada corazón anhela amor
Lleno de odio está el corazón
Con nuestras manos buscamos una felicidad inalcanzable
No todas las manos son fuertes