395px

Salvo Por Tave

Airija

I Save Per Tave

Tu seniai jau nebetiki tuo kad gyvenime duota visiems po lygiai
Ir iðëjæs á gatvæ matai - kelias kuriuo eini siaurëja
Tavo rankos dar stiprios mintys aukðtai
Bet jauti kad kasdien tenka eiti prieð vëjà
Niekada negirdëjai tiesos pamatei jà vëliau iðëjæs á kelià
Ko nereikia kalbëti ir kuo tikët supranti tik dabar kai
beldþiasi skausmas

Siela tuðèia be jausmø - belieka kentët
Tiktai nori þinot kas tau skyrë ðià bausmæ

Anksti iðëjai ið namø nes norëjai þinoti savo vertæ
Visu kûnu jautei gimstantá norà veikti këlei sparnus skrydþiui
Buvo diena ir naktis o tu vis ëjai
Á save per save - amþinà lietø
Dabar neðioji þenklà dienø
Kuriø neiðtrinsi net norëdamas virsti kitu
Stumi á kalnà akmená nors supranti kad aukoji save
Ir sapnuoji þemæ - þydintá sodà

Kur þydi baltai baltai kur skrendam aukðtai aukðtai
Paskendæ savo mintyse
Kuk daþo juodai juodai kur myli karðtai karðtai
Kur einam á save per save

Salvo Por Tave

Tu ya no crees en eso de que en la vida todo se da de manera equitativa
Y al salir a la calle ves - el camino por el que caminas se estrecha
Tus manos aún fuertes, pensamientos elevados
Pero sientes que cada día debes enfrentarte al viento
Nunca escuchaste la verdad, la viste más tarde en el camino
Lo que no necesitas decir y en qué creer, lo entiendes solo ahora cuando
el dolor golpea

Un alma fría sin sentimientos - solo queda soportar
Solo quieres saber qué te ha destinado este castigo

Saliste temprano de casa porque querías conocer tu valía
Sentiste con todo tu ser el deseo de emprender vuelo hacia el cielo
Era de día y de noche y tú seguías adelante
Salvo por ti mismo - eterna lluvia
Ahora no marcas los días
Que no borras ni siquiera deseando convertirte en otro
Empujas la roca hacia la montaña aunque entiendes que te sacrificas
Y sueñas con el campo - un jardín floreciente

Donde florecen blancas, blancas donde volamos alto, alto
Sumergidos en tus pensamientos
Donde duele oscuro, oscuro donde amas fuerte, fuerte
Donde vamos salvándonos a nosotros mismos

Escrita por: