Armo
Pohjaan nyt kosketat
Kulminaatiossa kateuden
Illan viimeinen henkäys kuiskaa
Tiesi päähän tulleen
Askel vain ja karkaat kauas
Spektaakkeliin vaitonaisuuden
Valtakunnassa sokeiden
Kuninkaana nähdä saat
Lahja sortajan hetkessä haipuu
Tanssi viimeinen lopuillaan on
Heikoilla ja väsyneillä
Armoni rakennan
Käsistäsi kovista
Ei synny niitä auroja,
Joiden kaivanteissa satoa
Akanoista siitetään
Tämä pelto on liian runsas
Ivasi innoittaa
Tästä huomennakin niittäisit
Jos sieluani kyntäisit
Lahja sortajan hetkessä haipuu
Tanssi viimeinen lopuillaan on
Heikoilla ja väsyneillä
Armoni rakennan
Armo
Ahora tocas el fondo
En el clímax de la envidia
El último aliento de la noche susurra
Que has llegado al final de tu camino
Un paso más y te escapas lejos
Hacia el espectáculo del silencio
En el reino de los ciegos
Verás como rey
El regalo del opresor desaparece en un instante
El baile final está llegando a su fin
Para los débiles y cansados
Construiré mi misericordia
De tus manos duras
No nacen los arados
En los surcos de los cuales se siembra la cosecha
De la cizaña
Este campo es demasiado fértil
Tu burla me inspira
Mañana también cosecharías de aquí
Si araras mi alma
El regalo del opresor desaparece en un instante
El baile final está llegando a su fin
Para los débiles y cansados
Construiré mi misericordia