395px

Met Honing Op Onze Lippen

Aitana

Con La Miel En Los Labios

Disfrutamos de cada pecado
Nos reímos y lloramos
Y nos vieron despeinarnos por ahí

Nos comimos a bocados
Nos dormimos en los brazos
De domingos, de resaca, por Madrid

Y perdimos la vergüenza y las llaves
Desmontamos cada calle del revés

Me pusiste la luna en las manos
Te gané sin temblar, de un asalto
Nos rompimos el alma en pedazos
Me reclaman los años si no estás aquí

Y me niego a borrar los mensajes
Prender fuego a la casa no sirve
El amor cambia, nunca se extingue
Cualquier día la lluvia nos vuelve a sentir

Sentir, con la miel en los labios

Fue en el taxi del beso robado
Donde, al fin, pude huir del pasado
No digas nada, tan solo recuérdame así

Escondimos las heridas, ya lo sabes
No encontramos las respuestas ni el por qué

Me pusiste la luna en las manos
Te gané sin temblar de un asalto
Nos rompimos el alma en pedazos
Me reclaman los años si no estás aquí

Y me niego a borrar los mensajes
Prender fuego a la casa no sirve
El amor cambia, nunca se extingue
Cualquier día la lluvia nos vuelve a sentir

A sentir
Con la miel en los labios
Con la miel en los labios

Y, en el fondo, yo sé que esto no se acaba aquí
Cualquier día la lluvia nos vuelve a sentir
Sentir, con la miel en los labios

Met Honing Op Onze Lippen

Wij genieten van elke zonde
We hebben gelachen en gehuild
En ze zagen dat wij daar ons haar in de war brachten

We aten het in stukjes
We vielen in elkaars armen in slaap
Op zondag, met een kater, in Madrid

En we verloren de schaamte en de sleutels
Wij ontmantelen elke straat op zijn kop

Je legt de maan in mijn handen
Ik heb je zonder te beven verslagen, in één aanval
We hebben onze zielen in stukken gebroken
De jaren eisen mij op als jij er niet bent

En ik weiger de berichten te verwijderen
Het in brand steken van het huis heeft geen zin
Liefde verandert, het sterft nooit
Elk moment kan het weer gaan regenen

Voel, met honing op je lippen

Het was in de taxi van de gestolen kus
Waar ik eindelijk kon ontsnappen aan het verleden
Zeg niets, denk gewoon zo aan mij

We hebben de wonden verborgen, weet je
We vinden de antwoorden of het waarom niet

Je legt de maan in mijn handen
Ik heb je zonder te beven in één aanval verslagen
We hebben onze zielen in stukken gebroken
De jaren eisen mij op als jij er niet bent

En ik weiger de berichten te verwijderen
Het in brand steken van het huis heeft geen zin
Liefde verandert, het sterft nooit
Elk moment kan het weer gaan regenen

Voelen
Met honing op de lippen
Met honing op de lippen

En diep van binnen weet ik dat het hier niet bij blijft
Elk moment kan het weer gaan regenen
Voel, met honing op je lippen

Escrita por: Daniel Oriza Crespo / Aitana / Kai Etxaniz / Daniel Santisteban