Ayýpsýn
Buraya kadardý, canýma tak etti
E içime fenalýk aman be yetti
Sinemaya gitme sokakta dolaþma
Telefona da bakma E yeter be
Eeeee....stop konuþma
Kölemiyiz abi buda aþkmý yani
Nede acayipsin medeniyet hani
Hadi düþ yakamdan gelme arkamdan
Kenardan kenardan dandirindin din din dan
Þaþýrdýn artýk iyice þaþýrdýn
Kendine gel sabrýmý taþýrdýn
Dýr dýr, výr výr, zýr zýr, hýr hýr
Sonunda keyfimi fena kaçýrdýn
Kölemiyiz abi buda aþkmý yani
Nede acayipsin medeniyet hani
Mini mini giyme kolonya sürme
Oturma kalkma konuþma e öl be
Oooof...ayýpsýn ayýp oooof...
E anladýk yakýþýklý ve hoþsun
Kýlýk kýyafet yerinde de boþsun
Benim için farketmez yeterki gönüller coþsun coþsun
Usanmadýn mý daha oyunlardan,
E ne farkýmýz kaldý koyunlardan
Kelimeler zaten üç yüz tane
Al onlarý dilediðin gibi kullan
Hadi caným bu kadarda zor deðil hayat
Bu numaralarýn hepsi inanki bayat
Bu duruma göre sen
Ýyisimi yeniden iþi gücü býrakta rüyaya yat
Oooof...ayýpsýn ayýp oooof...
Vergonzoso
Aquí llegamos, me has tomado el alma
Y ya fue suficiente, no seas malo
No vayas al cine, no te pasees por la calle
Ni mires el teléfono, ¡ya basta!
Eeeee....deja de hablar
¿Somos tus esclavos, hermano? Esto es amor, ¿verdad?
¡Qué locura eres, civilización, eh?
Ven, no me persigas, no vengas por detrás
Te escondes por ahí, din din dan
Ya te confundiste, te confundiste por completo
Perdiste la paciencia contigo mismo
Caro caro, raro raro, zorro zorro, jirafa jirafa
Al final arruinaste mi diversión
¿Somos tus esclavos, hermano? Esto es amor, ¿verdad?
¡Qué locura eres, civilización, eh?
No te pongas colonia de bebé, no te sientes
No te quedes sentado, no te levantes, no hables, ¡muere!
Oooof...vergonzoso, qué vergüenza oooof...
Ya entendimos que eres guapo y agradable
Tu apariencia está bien, pero vacía
Para mí no importa, siempre y cuando los corazones se alegren, se alegren
¿No te has cansado aún de los juegos?
¿Qué diferencia hay entre nosotros y las ovejas?
Las palabras ya son trescientas
Úsalas como quieras
Vamos, no es tan difícil, vida
Todas estas artimañas, créeme, ya están pasadas de moda
Según esta situación
¿No sería mejor dejar de lado el trabajo y los problemas y acostarse a soñar de nuevo?
Oooof...vergonzoso, qué vergüenza oooof...