Placz!
Tak zachwyceni sw¹ odrêbnoœci¹,
Tak przekonani o w³asnej s³usznoœci,
Tak zach³yœniêci sw¹ doskona³oœci¹,
Tacy dostojni w swej wynios³oœci,
Sprzedajemy swe dusze i cia³a,
Depczemy wszelkie wartoœci,
Zabijamy, by choæ na chwilê doznaæ
Potêgi, w³adzy, wielkoœci...
P³acz!
P³acz!
Mo¿e wtedy, choæ na chwilê staniesz siê
Tym, czym by³eœ!
A gdy obudzi Ciê krew mro¿¹ce przera¿enie,
Wtedy zrozumiesz, ¿e to co robisz,
Z³ud¹, k³amstwem jest,
A to co robisz nie ma znaczenia,
Pusty manifest Twej bezradnoœci,
Choæ otoczony aur¹ zniszczenia,
I tak rozwiany podmuchem nicoœci...
Po¿¹dam, chcê,
Sam spalam siê,
Nie mam ju¿ si³, lecz dalej brnê
Zgubi³em sens,
Na rêkach krew,
Nie mam odwagi, by przerwaæ sen...
¡Llanto!
Tan maravillados por nuestra singularidad,
Tan convencidos de nuestra propia rectitud,
Tan embriagados por nuestra perfección,
Tan dignos en nuestra altivez,
Vendemos nuestras almas y cuerpos,
Destruidos cualquier valor,
Matamos, solo para experimentar por un momento
El poder, el control, la grandeza...
¡Llanto!
¡Llanto!
Quizás entonces, por un momento te conviertas
En lo que eras antes,
Y cuando la sangre te despierte con un horror helado,
Entenderás que lo que estás haciendo,
Es una ilusión, una mentira,
Y lo que haces no tiene importancia,
Un manifiesto vacío de tu impotencia,
Aunque rodeado de un aura de destrucción,
Y aún así dispersado por el soplo de la nada...
Anhelo, deseo,
Me estoy consumiendo solo,
Ya no tengo fuerzas, pero sigo adelante,
He perdido el sentido,
Con sangre en mis manos,
No tengo el coraje para despertar del sueño...