395px

Wateren

Alan Sutton y las criaturitas de la ansiedad

Aguas

Basta de pensar
Quiero irme a nadar
Y aunque no sepa nadar no hay problema
Yo quiero nadar igual

Te muestro el puente
Y cruzo hasta la mitad
Pero más de esto no avanzo aunque quiera
Porque me puede hacer mal

Yo soy agua de lluvia y vos agua de mar
Yo vivo por la caída y vos por la profundidad
Sabíamos muy bien lo que podía pasar
Pero estamos acá

El Sol va a separar
El agua de la sal
Y mientras me voy hasta el cielo no temo
Aunque no sepa volar

Y sé que duele
Y sé que querés ser feliz
A veces solo hay que seguir caminando
Mientras puedo estar ahí

Si soy agua de lluvia y vos agua de mar
Me acerco a tu superficie
Y vos me invitás a pasar
Sabíamos muy bien lo que podía pasar
Y seguimos acá

Si me sentís algo lejos
Quizás raro o disperso
Distraeme con un cuento
Sacame de mí

Que el mundo siga girando
Y que nos pinten los años
Del color que nos quieran pintar

Sé que te fuiste ese invierno
Igual yo sigo volviendo
Quizás si me ayuda el viento
Te encuentre esta vez

Y dirás que hemos crecido
Mientras te quito el vestido
El tiempo fue nuestro amigo
Nuestro amigo
Nuestro amigo

Si nos trajo hasta acá

Wateren

Basta met denken
Ik wil gaan zwemmen
En ook al kan ik niet zwemmen, geen probleem
Ik wil toch zwemmen

Ik laat je de brug zien
En ik steek over tot de helft
Maar verder kom ik niet, hoe graag ik ook wil
Want het kan me pijn doen

Ik ben regenwater en jij bent zeewater
Ik leef voor de val en jij voor de diepte
We wisten heel goed wat er kon gebeuren
Maar we zijn hier

De zon zal scheiden
Het water van het zout
En terwijl ik naar de lucht ga, ben ik niet bang
Ook al kan ik niet vliegen

En ik weet dat het pijn doet
En ik weet dat je gelukkig wilt zijn
Soms moet je gewoon blijven lopen
Zolang ik daar kan zijn

Als ik als regenwater ben en jij als zeewater
Kom ik dichter bij jouw oppervlakte
En jij nodigt me uit om over te steken
We wisten heel goed wat er kon gebeuren
En we zijn hier nog steeds

Als je me iets verder weg voelt
Misschien vreemd of verstrooid
Afleid me met een verhaal
Haal me uit mezelf

Laat de wereld maar draaien
En laat de jaren ons kleuren
In de kleur die ze willen

Ik weet dat je deze winter bent gegaan
Toch blijf ik terugkomen
Misschien helpt de wind me
Je deze keer te vinden

En je zult zeggen dat we zijn gegroeid
Terwijl ik je de jurk uittrek
De tijd was onze vriend
Onze vriend
Onze vriend

Als hij ons hierheen heeft gebracht

Escrita por: Alan Sutton