Ícaro
Ícaro no vueles por favor tan cerca del Sol
Tus alas de cera quemarás y al mar caerás
Y al mar caerás
Sin gloria
Tu inocencia baila suelta tras la puesta de Sol
Que no la vean los demás o te la pueden quemar
Te pueden arrancar
Tu gloria
Abran paso que allá voy
Se escuchó entre las nubes: Todo lo que baja sube
Vos no podrías entender
Prefiero un segundo volar junto al Sol
Antes que una vida sin sentir calor
A Ícaro lo invade el mismo miedo que no puede soltar
No es al dolor a lo que teme
Sino a no volver a llorar
No conmoverse jamás
Por nada
Abran paso a lo que soy
Una luz que se apaga, pero miren como brillo
Vos no podrías entender
Soy caña, anzuelo y también pescador
Pero hoy soy el pez que de su red se escapó
Ícaro se prende fuego mientras piensa en el mar
Que lo espera con canciones
Hechas de espuma y de sal
Le invade la felicidad y cae
Icarus
Icarus, vlieg alsjeblieft niet zo dicht bij de zon
Je wasem van was zal branden en in de zee val je
En in de zee val je
Zonder glorie
Je onschuld danst vrij na de zonsondergang
Laat de anderen het niet zien, anders kunnen ze het verbranden
Ze kunnen het je afnemen
Je glorie
Maak ruimte, daar ga ik
Het klonk tussen de wolken: Alles wat daalt, stijgt weer op
Jij zou het niet begrijpen
Ik geef de voorkeur aan een seconde vliegen naast de zon
Dan aan een leven zonder warmte te voelen
Icarus wordt overvallen door dezelfde angst die hij niet kan loslaten
Het is niet de pijn waar hij bang voor is
Maar om nooit meer te huilen
Nooit meer geraakt worden
Door iets
Maak ruimte voor wie ik ben
Een licht dat dooft, maar kijk hoe ik straal
Jij zou het niet begrijpen
Ik ben riet, haak en ook visser
Maar vandaag ben ik de vis die uit zijn net ontsnapte
Icarus vlamt op terwijl hij aan de zee denkt
Die op hem wacht met liedjes
Gemaakt van schuim en zout
Geluk overvalt hem en hij valt