395px

Antes

Alban Skenderaj

Dikur

Eshte e veshtire te jesh i lire
kur e ke te lidhur zemren me zinxhire
E di e di, po flet ai
qe dikur kish boten nen kembet e tij

Dhe tani i mungon, dhe tani e mundon
vec ti

Nuk ka dje, nuk ka sot, nuk ka neser
Pse kaq vone po e kuptoj
se pa ty nuk jam une as ne qiell, as ne toke, as ne enderr
Pse me verboi kjo krenari
kur gjithcka qe doja ishe ti, ishe ti, por ti ende nuk e di

Nuk kam me ze, nuk kam me lot
Me beso gjithcka pa ty duket e kot
E di e di, po flet ai
qe dikur te fali dhimbje dhe vetmi

Dhe tani e lendon ti, dhe tani i mungon ti pa kufi

Nuk ka dje, nuk ka sot, nuk ka neser
Pse kaq vone po e kuptoj
se pa ty nuk jam une as ne qiell, as ne toke, as ne enderr
Pse me verboi kjo krenari
kur gjithcka qe doja ishe ti, ishe ti, por ti ende nuk e di

Antes

Es difícil ser libre
Cuando tienes el corazón atado con cadenas
Lo sé, lo sé, pero habla él
Que una vez tuvo el mundo a sus pies

Y ahora lo extrañas, y ahora lo intentas
Solo tú

No hay ayer, no hay hoy, no hay mañana
Por qué tan tarde lo entiendo
Que sin ti no estoy ni en el cielo, ni en la tierra, ni en sueños
Por qué me cegó este orgullo
Cuando todo lo que quería eras tú, eras tú, pero tú aún no lo sabes

No tengo voz, no tengo lágrimas
Créeme, todo sin ti parece inútil
Lo sé, lo sé, pero habla él
Que una vez te perdonó el dolor y la soledad

Y ahora te lastimas tú, y ahora lo extrañas sin límites

No hay ayer, no hay hoy, no hay mañana
Por qué tan tarde lo entiendo
Que sin ti no estoy ni en el cielo, ni en la tierra, ni en sueños
Por qué me cegó este orgullo
Cuando todo lo que quería eras tú, eras tú, pero tú aún no lo sabes

Escrita por: