395px

Un Día Como Hoy

Alban Skenderaj

Nese Nje Dite

Mbyllur ne nje re

Kam arritur kulmin e heshtjes

Nuk po gjej dot orientim

Dhe s'di te them perse.


Edhe sot si dje

Po jetoj ne stinen e vjeshtes

Nuk po gjej dot perqendrim

E sdi te them perse.


Po nese mund ti them stop vetmise

Dhe te gjeja pak guxim

Do ta rinisja qe sot

At'film qe e lam pa perfundim.


Dhe nese do te gjej prane nje dite

Une do te nis te nje tjeter stine

Si te jete e vetmja klime ne shpirtin tim.


Dhe nese do te kem prane nje dite

Une do jetoj te njejtin film

Si te jete e fundit enderr pa mbarim.


Mbyllur ne kete dhome

Po me duket vetja i çmendur

Me imazhin tend ne mendje

Nuk po gjej sherim.


Sot me shume se dje

Ne kujtimin tone i perhumbur

Duke pritur doren tende

Deri ne agim.

Un Día Como Hoy

Encerrado en una nube
He alcanzado el punto máximo del silencio
No logro encontrar orientación
Y no sé qué decir por qué.

Hoy, al igual que ayer
Vivo en la estación del otoño
No logro encontrar concentración
Y no sé qué decir por qué.

Pero si pudiera decirle basta a la soledad
Y encontrar un poco de valentía
Reiniciaría desde hoy
Esa película que dejamos inconclusa.

Y si algún día encuentro cerca
Comenzaré una nueva estación
Como si fuera el único clima en mi espíritu.

Y si algún día tengo cerca
Viviré la misma película
Como si fuera el último sueño sin fin.

Encerrado en esta habitación
Me parece que estoy volviéndome loco
Con tu imagen en mi mente
No encuentro cura.

Hoy más que ayer
Perdido en nuestro recuerdo
Esperando tu mano
Hasta el amanecer.