Le Mie Radici
Le mie radici sono nel vento
non tra le mura di una città
ho dentro gli occhi
gradni blocchi di cemento
e il cielo invece
è acceso solo per publicità
cammino tra la gente
che guarda avanti indifferente
se azzardi un buongiorno
non sai un buongiorno
non sai mai che ti succederà
se poi verso sera
tu hai voglia di uscire
devo dirti che sto molto male
prigionieri di un mondo che non sogna più
prigionieri ogni giorno di nuovi tabù
quando chiedi un aiuto nessuno ci sta
quando chiami qualcuno la tua eco verrà
prigionieri di un'era che crea robot
e dei veri valori si è fatto un un falò
per fortuna si sa poi la strada dov'è
se la voglia di vivere c'è
le mie radici sono nel sole
non fra la nebbia di questa città
ho dentro gli occhi
solo boschi di antenne in fiore
mentre il mio cuore
batte solo per comodità
dov'è l'aria pura
dov'è quel prato verde
e perché quei bambini
non ci giocano più
che strano il futuro
e i frutti che ci dà
nella plastica ci avvolverà
prigionieri di un mondo che non sogna più
prigionieri ogni giorno di nuovi tabù
quando chiedi un aiuto nessuno ci sta
quando chiami qualcuno la tua eco verrà
prigionieri di un'era che crea robot
e dei veri valori si è fatto un un falò
per fortuna si sa poi la strada dov'è
se la voglia di vivere è dentro di te
le mie radici
sono nel sole
non fra le luci
di questa città
Mijn Wortels
Mijn wortels zijn in de lucht
niet tussen de muren van een stad
ik heb in mijn ogen
grote blokken beton
en de lucht daarentegen
brand alleen voor reclame
ik loop tussen de mensen
die onsympathiek vooruitkijken
als je een goede morgen waagt
groet je een goede morgen
je weet nooit wat je overkomt
als je tegen de avond
dan echt de behoefte voelt om uit te gaan
dan moet ik je zeggen dat ik me heel slecht voel
gevangen in een wereld die niet meer droomt
gevangen elke dag door nieuwe taboes
wanneer je om hulp vraagt, staat niemand klaar
bel je iemand, dan hoor je alleen je echo
gevangen in een tijdperk dat robots creëert
en van echte waarden wordt een vuur gemaakt
maar gelukkig weet men dan waar de weg is
als de zin om te leven er is
mijn wortels zijn in de zon
niet tussen de mist van deze stad
ik heb in mijn ogen
alleen bossen van bloeiende antennes
dat terwijl mijn hart
alleen klopt uit gemakzucht
waar is de frisse lucht?
waar is dat groene veld?
en waarom spelen die kinderen
niet meer?
wat vreemd de toekomst
en de vruchten die het ons geeft
in plastic zal het ons wikkelen
gevangen in een wereld die niet meer droomt
gevangen elke dag door nieuwe taboes
wanneer je om hulp vraagt, staat niemand klaar
bel je iemand, dan hoor je alleen je echo
gevangen in een tijdperk dat robots creëert
en van echte waarden wordt een vuur gemaakt
maar gelukkig weet men dan waar de weg is
als de zin om te leven in jou zit
de mijn wortels
zijn in de zon
niet tussen de lichten
van deze stad