395px

De Mortadella

Albert Pla

El Mortadela

A rikitak tic tac tic tac tic tac
A rikitak tic tac tic tac tic tac

Se acerca la hora, la noche callada
La calle desierta, la Luna apagada
Se esconde una rata, los perros no ladran
La tragedia se palpa, la traición se paga
Ahí va Mortadela, su vida ya está sentenciada

La gente se aparta, cierran las ventanas
Todos le vigilan, bajan las persianas
Ahí va caminando este loco que digo que no
Este loco que digo que basta
Ahí va Mortadela
Su vida está sentenciada

Y eso nunca se sabe
Y eso nunca se sabe
Y eso nunca se sabe
Lo que ha de pasar pasará
Lo que ha de pasar pasará
Y lo que pasó ya pasó
Y lo que pasó ya pasó
Lo sabe todo el barrio
No hay que molestar el patrón

Ahí va el mortadela
No sabe que no hay que meterse
Con la policía
Que paga el patrón
Con el señor juez
Que paga el patrón
Con ese contable
Que paga el patrón
Con el guardaespaldas
Que paga el patrón
Con ese sicario
Que paga el patrón

Te fuiste de la lengua delatando al jefe
Cantando a la gente lo que no se debe
Maldito poeta tus versos y rimas
Escriben tu suerte y anuncian tu muerte
No ves mortadela
Que tu vida ya está sentenciada

La calle es tan larga la noche es tan corta
Ahí va el mortadela, susurra una rima
Aun sin melodía su vida peligraba
Con su guitarra muy bien enfundada
No ves mortadela
Que tu vida ya está sentenciada

En un coche aparcado le espera un sicario
Arriba en un tejado un francotirador
Acaricia un gato hay otro asesino
Y por si hay algún fallo un juez muy corrupto
Ya le está esperando con el hacha y la ley en la mano

Y a que es donde esta historia hace un giro
Que nadie se imaginaria
No era una guitarra era una metralleta
Lo que el Mortadela guardaba tan bien enfundada

Sin media palabra la saca dispara se carga al sicario
Mata al asesino, al señor del tejado
Y si se descuida también le da a al gato (olé)

Ahora si Mortadela
Esto si es poesía
Poesía de la buena

Tal vez sigue cantando desafinaría
Pero disparando ahí que va que gracia tenía
Y es que el Mortadela con su metralleta era todo un poema
Y no sé qué hasta que punto todo estaba escrito
Esto si que es arte, arte puro y duro

Si alguna vez ves que la poesía
Se encuentra en apuros recuerda eso sí que es seguro
Que a veces un arma es una poesía
Cargada de futuro
Y es que a veces un arma es una poesía
Cargada de futuro

Y eso nunca se sabe
Y eso nunca se sabe
Y eso nunca se sabe
Lo que ha de pasar pasará
Lo que ha de pasar pasará
Y lo que pasó ya pasó
Y lo que pasó ya pasó
Lo sabe todo el barrio
Hay que matar el Patrón

De Mortadella

A rikitak tic tac tic tac tic tac
A rikitak tic tac tic tac tic tac

Het uur nadert, de stille nacht
De straat is leeg, de maan is uit
Een rat verstopt zich, de honden blaffen niet
De tragedie is voelbaar, de verraad wordt betaald
Daar gaat Mortadella, zijn leven is al veroordeeld

De mensen wijken opzij, sluiten de ramen
Iedereen houdt hem in de gaten, ze doen de gordijnen dicht
Daar loopt die gek, die ik zeg dat hij niet moet
Die gek die ik zeg dat het genoeg is
Daar gaat Mortadella
Zijn leven is veroordeeld

En dat weet je nooit
En dat weet je nooit
En dat weet je nooit
Wat moet gebeuren, zal gebeuren
Wat moet gebeuren, zal gebeuren
En wat gebeurd is, is al gebeurd
En wat gebeurd is, is al gebeurd
Dat weet de hele buurt
Je moet de baas niet storen

Daar gaat de mortadella
Hij weet niet dat hij zich niet moet bemoeien
Met de politie
Die betaalt de baas
Met de rechter
Die betaalt de baas
Met die accountant
Die betaalt de baas
Met de bodyguard
Die betaalt de baas
Met die huurmoordenaar
Die betaalt de baas

Je hebt je mond voorbij gepraat, de baas verraden
Zingend tegen de mensen wat niet gezegd mag worden
Vervloekte dichter, jouw verzen en rijmen
Schrijven jouw lot en kondigen jouw dood aan
Zie je het niet, mortadella
Dat jouw leven al veroordeeld is

De straat is zo lang, de nacht is zo kort
Daar gaat de mortadella, fluistert een rijm
Zelfs zonder melodie was zijn leven in gevaar
Met zijn gitaar goed opgeborgen
Zie je het niet, mortadella
Dat jouw leven al veroordeeld is

In een geparkeerde auto wacht een huurmoordenaar
Boven op een dak een scherpschutter
Hij aait een kat, er is nog een moordenaar
En voor het geval er iets misgaat, een zeer corrupte rechter
Wacht al met de bijl en de wet in de hand

En hier is waar het verhaal een wending neemt
Die niemand zich zou kunnen voorstellen
Het was geen gitaar, het was een machinegeweer
Wat Mortadella zo goed verborgen hield

Zonder een woord haalt hij het tevoorschijn, schiet de huurmoordenaar dood
Hij doodt de moordenaar, de man op het dak
En als hij niet oplet, raakt hij ook de kat (olé)

Nu ja Mortadella
Dit is pas poëzie
Goede poëzie

Misschien blijft hij zingen, zou hij vals zingen
Maar schietend, kijk eens, wat een flair had hij
En het is zo dat Mortadella met zijn machinegeweer een heel gedicht was
En ik weet niet tot hoever alles geschreven was
Dit is pas kunst, pure en harde kunst

Als je ooit ziet dat de poëzie
In de problemen zit, onthoud dat dit zeker is
Dat soms een wapen poëzie is
Vol met toekomst
En het is zo dat soms een wapen poëzie is
Vol met toekomst

En dat weet je nooit
En dat weet je nooit
En dat weet je nooit
Wat moet gebeuren, zal gebeuren
Wat moet gebeuren, zal gebeuren
En wat gebeurd is, is al gebeurd
En wat gebeurd is, is al gebeurd
Dat weet de hele buurt
Je moet de baas doden.

Escrita por: Albert Plá