Mi Árbol y Yo
Mi madre y yo lo plantamos
En el límite del patio
Donde termina la casa
Fue mi padre quien lo trajo
Yo tenía cinco años
Y él apenas una rama
Al llegar la primavera
Abonamos bien la tierra
Y lo cubrimos de agua
Con trocitos de madera
Hicimos una barrera
Para que no se dañara
Mi árbol brotó, mi infancia pasó
Hoy bajo su sombra que tanto creció
Tenemos recuerdos mi árbol y yo
Con el correr de los años
Y mis pantalones largos
Me llego la adolescencia
Fue a la sombra de mi árbol
Una siesta en el verano
Donde perdí la inocencia
Luego fue tiempo de estudios
Con regresos a menudo
Pero con plena conciencia
Se acercaba un largo viaje
Solo de ida el pasaje
Y así me llego la ausencia
Mi árbol brotó, mi infancia pasó
Hoy bajo su sombra que tanto creció
Tenemos recuerdos mi árbol y yo
Muchos años han pasado
Y por fin he regresado
A mi terruño querido
Y en el límite del patio
Ahí me estaba esperando
Como se espera a un amigo
Parecía sonreírme
Como queriendo decirme
Mira, estoy lleno de nidos
Ese árbol que plantamos
Hace veintitantos años
Cuando yo solo era un niño
Aquel que broto y el tiempo paso
Mitad de mi vida con él se quedó
Hoy bajo su sombra, que tanto creció
Tenemos recuerdos, mi árbol y yo
Mijn Boom en Ik
Mijn moeder en ik hebben hem geplant
Aan de rand van de tuin
Waar het huis eindigt
Het was mijn vader die hem bracht
Ik was vijf jaar oud
En hij had net een tak
Toen de lente kwam
Hebben we de grond goed bemest
En hebben we hem van water voorzien
Met stukjes hout
Hebben we een hek gemaakt
Zodat hij niet beschadigd raakte
Mijn boom groeide, mijn kindertijd ging voorbij
Vandaag zit ik onder zijn schaduw die zo groot is geworden
We hebben herinneringen, mijn boom en ik
Met de jaren die verstreken
En mijn lange broeken
Kwam de adolescentie
Het was in de schaduw van mijn boom
Een dutje in de zomer
Waar ik mijn onschuld verloor
Toen was het tijd voor studie
Met vaak terugkomen
Maar met volle bewustzijn
Kwam er een lange reis aan
Een enkel ticket
En zo kwam de afwezigheid naar me toe
Mijn boom groeide, mijn kindertijd ging voorbij
Vandaag zit ik onder zijn schaduw die zo groot is geworden
We hebben herinneringen, mijn boom en ik
Er zijn veel jaren verstreken
En eindelijk ben ik teruggekomen
Naar mijn geliefde thuis
En aan de rand van de tuin
Daar stond hij op me te wachten
Zoals je op een vriend wacht
Hij leek naar me te glimlachen
Alsof hij wilde zeggen
Kijk, ik zit vol met nesten
Die boom die we plantten
Meer dan twintig jaar geleden
Toen ik nog maar een kind was
Degene die groeide en de tijd verstreek
De helft van mijn leven is met hem gebleven
Vandaag zit ik onder zijn schaduw, die zo groot is geworden
We hebben herinneringen, mijn boom en ik