A Mis Amigos
A mis amigos les adeudo la ternura
Y las palabras de aliento y el abrazo
El compartir con todos ellos la factura
Que nos presenta la vida, paso a paso
A mis amigos les adeudo la paciencia
De tolerarme las espinas más agudas
Los arrebatos del humor, la negligencia
Las vanidades, los temores y las dudas
Un barco frágil de papel
Parece a veces la amistad
Pero jamás puede con él
La más violenta tempestad
Porque ese barco de papel
Tiene aferrado a su timón
Por capitán y timonel
Un corazón
A mis amigos les adeudo algún enfado
Que perturbara sin querer nuestra armonía
Sabemos todos que no puede ser pecado
El discutir, alguna vez, por tonterías
A mis amigos legaré cuando me muera
Mi devoción en un acorde de guitarra
Y entre los versos olvidados de un poema
Mi pobre alma incorregible de cigarra
Un barco frágil de papel
Parece a veces la amistad
Pero jamás puede con él
La más violenta tempestad
Porque ese barco de papel
Tiene aferrado a su timón
Por capitán y timonel
Un corazón
Amigo mío, si esta copla como el viento
Adonde quieras escucharla te reclama
Serás plural, porque lo exige el sentimiento
Cuando se lleva a los amigos en el alma
Aan Mijn Vrienden
Aan mijn vrienden ben ik de tederheid verschuldigd
En de bemoedigende woorden en de omhelzing
Het delen van de rekening met hen allemaal
Die het leven ons presenteert, stap voor stap
Aan mijn vrienden ben ik de geduld verschuldigd
Die me tolereren met de scherpste doornen
De uitbarstingen van humeur, de nalatigheid
De ijdelheden, de angsten en de twijfels
Een fragiel papieren schip
Lijkt soms op vriendschap
Maar nooit kan het daarmee
De meest gewelddadige storm
Want dat papieren schip
Heeft stevig aan zijn stuur vast
Als kapitein en stuurman
Een hart
Aan mijn vrienden ben ik een woede verschuldigd
Die zonder het te willen onze harmonie verstoorde
We weten allemaal dat het geen zonde kan zijn
Om af en toe te discussiëren over onzin
Aan mijn vrienden zal ik nalaten als ik sterf
Mijn toewijding in een akkoord van gitaar
En tussen de vergeten verzen van een gedicht
Mijn arme, onverbeterlijke ziel van een cicade
Een fragiel papieren schip
Lijkt soms op vriendschap
Maar nooit kan het daarmee
De meest gewelddadige storm
Want dat papieren schip
Heeft stevig aan zijn stuur vast
Als kapitein en stuurman
Een hart
Mijn vriend, als deze couplet als de wind
Waar je ook wilt, roept het je
Je zult meervoudig zijn, want dat eist het gevoel
Wanneer je de vrienden in je ziel meedraagt