De Grootvader

Alberto Cortez

El Abuelo

El abuelo un día
Cuando era muy joven
Allá en su Galicia
Miró el horizonte
Y pensó que otra senda
Tal vez existía
Y al viento del norte
Que era un viejo amigo
Le habló de su prisa
Le mostró sus manos
Que mansas y fuertes
Estaban vacías
Y el viento le dijo
Construye tu vida
Detrás de los mares
Allende Galicia

Y el abuelo un día
En un viejo barco
Se marchó de España
El abuelo un día
Como tantos otros
Con tanta esperanza
La imagen querida
De su vieja aldea
Y de sus montañas
Se llevó grabada
Muy dentro del alma
Cuando el viejo barco
Lo alejó de España

El abuelo un día
Subió a la carreta
De subir la vida
Empuñó el arado
Abonó la tierra
Y el tiempo corría
Y luchó sereno
Por plantar el árbol
Que tanto quería
Y el abuelo un día
Lloró bajo el árbol
Que al fin florecía
Lloró de alegría
Cuando vio sus manos
Que un poco más viejas
No estaban vacías

Y el abuelo entonces
Cuando yo era niño
Me hablaba de España
Del viento del norte
De la vieja aldea
Y de sus montañas
Le gustaba tanto
Recordar las cosas
Que llevo grabadas
Muy dentro del alma
Que a veces callado
Sin decir palabra
Me hablaba de España

El abuelo un día
Cuando era muy viejo
Allende Galicia
Me tomó la mano
Y yo me di cuenta
Que ya se moría
Y entonces me dijo
Con muy pocas fuerzas
Y con menos prisa
Prométeme, hijo
Que a la vieja aldea
Irás algún día
Y al viento del norte
Dirás que su amigo
A una nueva tierra
Le entregó la vida

Y el abuelo un día
Se quedó dormido
Sin volver a España
El abuelo un día
Como tantos otros
Con tanta esperanza
Y al tiempo al abuelo
Lo vi en las aldeas
Lo vi en las montañas
En cada mañana
Y en cada leyenda
Por todas las sendas
Que anduve de España

De Grootvader

De grootvader op een dag
Toen hij nog heel jong was
Daar in zijn Galicië
Kijkend naar de horizon
En dacht dat er een andere weg
Misschien bestond
En de noordenwind,
Die een oude vriend was,
Vertelde hem over zijn haast
Toonde zijn handen
Die zacht en sterk
Leeg waren
En de wind zei hem:
Bouw je leven
Achter de zeeën
Ver weg van Galicië

En de grootvader op een dag
In een oud schip
Vertrok uit Spanje
De grootvader op een dag
Zoals zoveel anderen
Met zoveel hoop
Nam het geliefde beeld
Van zijn oude dorp
En zijn bergen
Hij droeg het diep
In zijn ziel
Toen het oude schip
Hem van Spanje weghaalde

De grootvader op een dag
Stapte in de kar
Om het leven te stijgen
Greep de ploeg
Bemoest de aarde
En de tijd verstreek
En hij vocht kalm
Om de boom te planten
Die hij zo graag wilde
En de grootvader op een dag
Huilde onder de boom
Die eindelijk bloeide
Hij huilde van vreugde
Toen hij zijn handen zag
Die iets ouder
Niet leeg waren

En de grootvader toen
Toen ik een kind was
Sprak me over Spanje
Over de noordenwind
Over het oude dorp
En zijn bergen
Hij hield zoveel van
Het herinneren van dingen
Die ik diep
In mijn ziel draag
Dat hij soms stil was
Zonder een woord te zeggen
Me vertelde over Spanje

De grootvader op een dag
Toen hij heel oud was
Ver weg van Galicië
Nam hij mijn hand
En ik realiseerde me
Dat hij op het punt stond te sterven
En toen zei hij me
Met weinig kracht
En met minder haast
Beloven, zoon
Dat je naar het oude dorp
Zul je op een dag gaan
En tegen de noordenwind
Zeg dat zijn vriend
Aan een nieuw land
Zijn leven overhandigde

En de grootvader op een dag
Viel in slaap
Zonder terug te keren naar Spanje
De grootvader op een dag
Zoals zoveel anderen
Met zoveel hoop
En na de tijd zag ik de grootvader
In de dorpen
Zag ik hem in de bergen
In elke ochtend
En in elke legende
Overal de paden
Die ik in Spanje liep

Escrita por: Alberto Cortéz