El Vino
Sí, señor, el vino puede sacar
Cosas que el hombre se calla
Que deberían salir
Cuando el hombre bebe agua
Va buscando, pecho adentro
Por los silencios del alma
Y les va poniendo voces
Y los va haciendo palabras
A veces saca una pena
Que por ser pena, es amarga
Sobre su palco de fuego
La pone a bailar descalza
Baila y bailando se crece
Hasta que el vino se acaba
Y entonces, vuelve la pena
A ser silencio del alma
El vino puede sacar
Cosas que el hombre se calla
Cosas que queman por dentro
Cosas que pudren el alma
De los que bajan los ojos
De los que esconden la cara
El vino, entonces, libera
La valentía encerrada
Y los disfraza de machos
Como por arte de magia
Y entonces, son bravucones
Hasta que el vino se acaba
Pues del matón al cobarde
Solo media, la resaca
El vino puede sacar
Cosas que el hombre se calla
Cambia el prisma de las cosas
Cuando más les hace falta
A los que llevan sus culpas
Como una cruz a la espalda
La puta se piensa pura
Como cuando era muchacha
Y el cornudo regatea
La medida de sus astas
Y todo tiene colores
De castidad, simulada
Pues siempre acaban el vino
Los dos, en la misma cama
El vino puede sacar
Cosas que el hombre se calla
Pero ¡qué lindo es el vino!
El que se bebe en la casa
Del que está limpio por dentro
Y tiene brillando el alma
Que nunca le tiembla el pulso
Cuando pulsa una guitarra
Que no le falta un amigo
Ni noches para gastarlas
Que cuando tiene un pecado
Siempre se nota en su cara
Que bebe el vino por vino
Y bebe el agua, por agua
De Wijn
Ja, meneer, de wijn kan naar boven halen
Dingen die de man verbergt
Die naar buiten zouden moeten komen
Als de man water drinkt
Hij zoekt diep van binnen
In de stiltes van de ziel
Geeft ze een stem
En maakt ze tot woorden
Soms haalt hij een verdriet naar boven
Dat, omdat het verdriet is, bitter is
Op zijn vuurplaats
Laat hij het blootsvoets dansen
Ze danst en groeit terwijl ze danst
Tot de wijn op is
En dan komt het verdriet terug
Als de stilte van de ziel
De wijn kan naar boven halen
Dingen die de man verbergt
Dingen die van binnen branden
Dingen die de ziel verrotten
Van degenen die hun ogen neerslaan
Van degenen die hun gezicht verbergen
De wijn bevrijdt dan
De moed die opgesloten zit
En verkleed ze als mannen
Alsof het magie is
En dan zijn ze stoer
Tot de wijn op is
Want van de bully naar de lafaard
Is het maar een kater
De wijn kan naar boven halen
Dingen die de man verbergt
Het verandert de kijk op de dingen
Wanneer ze het het meest nodig hebben
Voor degenen die hun schuld dragen
Als een kruis op hun rug
De hoer denkt dat ze puur is
Zoals toen ze jong was
En de bedrogen man onderhandelt
Over de maat van zijn horens
En alles heeft kleuren
Van gesimuleerde kuisheid
Want ze eindigen altijd de wijn
Beiden, in hetzelfde bed
De wijn kan naar boven halen
Dingen die de man verbergt
Maar wat is de wijn mooi!
Die je thuis drinkt
Van degene die van binnen schoon is
En die de ziel laat stralen
Die nooit een trilling voelt
Als hij op een gitaar speelt
Die geen vriend mist
Of nachten om door te brengen
Die, als hij een zonde heeft
Altijd op zijn gezicht te zien is
Die de wijn drinkt als wijn
En het water als water