395px

In Een Hoek Van De Ziel

Alberto Cortez

En Un Rincon Del Alma

En un rincón del alma
Donde tengo la pena
Que me dejó tu adiós

En un rincón del alma
Se aburre aquel poema
Que nuestro amor creo

En un rincón del alma
Me falta tu presencia
Que el tiempo me robó

Tu cara, tus cabellos
Que tantas noches nuestras
Mi mano acaricio

En un rincón del alma
Me duelen los "te quiero"
Que tu pasión me dio

Seremos muy felices
No te dejaré nunca
Siempre serás mi amor

En un rincón del alma
También guardo el fracaso
Que el tiempo me brindó

Lo condeno en silencio
A buscar un consuelo
Para mi corazón

Me parece mentira
Después de haber querido
Como he querido yo

Me parece mentira
Encontrarme tan solo
Como me encuentro hoy

¿De que sirve la vida?
Si a un poco de alegría
Le sigue un gran dolor

Me parece mentira
Que tampoco esta noche
Escucharé tu voz

En un rincón del alma
Donde tengo la pena
Que me dejó tu adiós

En un rincón del alma
Aún se aburre el poema
Que nuestro amor creó

Con las cosas más bellas
Guardaré tu recuerdo
Que el tiempo no logró
Sacarlo de mi alma
Lo guardaré hasta el día
En que me vaya yo

In Een Hoek Van De Ziel

In een hoek van de ziel
Waar ik de pijn heb
Die jouw afscheid me gaf

In een hoek van de ziel
Verveelt dat gedicht
Dat onze liefde schiep

In een hoek van de ziel
Mis ik jouw aanwezigheid
Die de tijd me afnam

Jouw gezicht, jouw haren
Die zoveel van onze nachten
Mijn hand streelde

In een hoek van de ziel
Doen de 'ik hou van jou's' pijn
Die jouw passie me gaf

We zullen heel gelukkig zijn
Ik laat je nooit gaan
Je zult altijd mijn liefde zijn

In een hoek van de ziel
Bewaar ik ook de mislukking
Die de tijd me gaf

Ik veroordeel het in stilte
Om een troost te zoeken
Voor mijn hart

Het lijkt wel een leugen
Na zo intens te hebben gehouden
Zoals ik van jou hield

Het lijkt wel een leugen
Om zo alleen te zijn
Zoals ik me vandaag voel

Wat heeft het leven voor zin?
Als op een beetje vreugde
Een grote pijn volgt

Het lijkt wel een leugen
Dat ik ook vanavond
Jouw stem niet zal horen

In een hoek van de ziel
Waar ik de pijn heb
Die jouw afscheid me gaf

In een hoek van de ziel
Verveelt het gedicht nog steeds
Dat onze liefde schiep

Met de mooiste dingen
Zal ik jouw herinnering bewaren
Die de tijd niet kon
Verwijderen uit mijn ziel
Ik zal het bewaren tot de dag
Dat ik zelf ga.

Escrita por: Alberto Cortéz