Gracias A La Vida
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me dio dos luceros que cuando los abro
Perfecto distingo lo negro del blanco
Y en el alto cielo su fondo estrellado
Y en las multitudes el hombre que yo amo
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado el oído que en todo su ancho
Graba noche y día grillos y canarios
Martirios, turbinas, ladridos, chubascos
Y la voz tan tierna de mi bien amado
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado el sonido y el abecedario
Con él, las palabras que pienso y declaro
Madre, amigo, hermano
Y luz alumbrando la ruta del alma del que estoy
amando
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado la marcha de mis pies cansados
Con ellos anduve ciudades y charcos
Playas y desiertos, montañas y llanos
Y la casa tuya, tu calle y tu patio
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me dio el corazón que agita su marco
Cuando miro el fruto del cerebro humano
Cuando miro el bueno tan lejos del malo
Cuando miro el fondo de tus ojos claros
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado la risa y me ha dado el llanto
Así yo distingo dicha de quebranto
Los dos materiales que forman mi canto
Y el canto de ustedes que es el mismo canto
Y el canto de todos que es mi propio canto
Gracias a la vida, gracias a la vida
*********************************************
J. C. M. P.
Dank U Voor Het Leven
Dank u voor het leven dat me zoveel heeft gegeven
Me gaf twee sterren die, als ik ze open
Perfect het zwart van het wit onderscheiden
En in de hoge lucht de sterrenhemel
En in de menigte de man van wie ik hou
Dank u voor het leven dat me zoveel heeft gegeven
Me heeft het oor gegeven dat in al zijn breedte
Nacht en dag krekels en kanaries opneemt
Martelingen, turbines, blaffen, stortbuien
En de zoete stem van mijn geliefde
Dank u voor het leven dat me zoveel heeft gegeven
Me heeft het geluid en het alfabet gegeven
Met dit, de woorden die ik denk en verklaar
Moeder, vriend, broer
En licht dat het pad van de ziel verlicht van degene die ik
liefheb
Dank u voor het leven dat me zoveel heeft gegeven
Me gaf de pas van mijn vermoeide voeten
Met hen heb ik steden en plassen doorlopen
Stranden en woestijnen, bergen en vlaktes
En jouw huis, jouw straat en jouw binnenplaats
Dank u voor het leven dat me zoveel heeft gegeven
Me gaf het hart dat in zijn kader slaat
Wanneer ik de vruchten van de menselijke geest zie
Wanneer ik de goede ver van de kwade zie
Wanneer ik de diepte van jouw heldere ogen zie
Dank u voor het leven dat me zoveel heeft gegeven
Me heeft de lach gegeven en me heeft de tranen gegeven
Zo kan ik geluk van verdriet onderscheiden
De twee materialen die mijn zang vormen
En de zang van jullie die dezelfde zang is
En de zang van allen die mijn eigen zang is
Dank u voor het leven, dank u voor het leven
*********************************************
J. C. M. P.
Escrita por: Violeta Parra