Tu Forma de Ser
Te vi, llegar, del brazo de un amigo cuando entraste al bar
Y te caiste al piso, me tiraste el pingüino me tiraste el sifón
Estallaron los vidrios de mi corazon
Te vi, bailar, brillando con tu ausencia sin sentir llevar
Chocando con las mesas, te burlaste de todos, te reiste de mi
Tus amigas escaparon de vos
Y a mí me volvió loco tu forma de ser, a mí me vuelve loco tu forma de ser
Tu egoismo y tu soledad, son estrellas en la noche de la mediocridad
Me vuelve loco tu forma de ser, a mí me volvió loco tu forma de ser
Tu egoismo y tu soledad, son joyas en el barco de la mediocridad
Viniste a mi, tomaste mi cerveza me sonreiste así
Nadando en tu demencia, no sabía que hacer
Te trate de besar, me pegaste un sopapo y te pusiste a llorar
Me vuelve loco tu forma de ser, a mí me volvió loco tu forma de ser
Tu egoismo y tu soledad, son estrellas en la noche de la mediocridad
Me vuelve loco tu forma de ser, a mí me volvió loco tu forma de ser
Tu egoismo y tu soledad, son joyas en el barco de la mediocridad
Me vuelve loco tu forma de ser, a mí me volvió loco tu forma de ser
Tu egoismo y tu soledad, son estrellas en la noche de la mediocridad
Me vuelve loco tu forma de ser, a mí me volvió loco tu forma de ser
Tu egoismo y tu soledad, son joyas en el barco de la mediocridad
Jouw Manier van Zijn
Ik zag je binnenkomen, aan de arm van een vriend toen je de kroeg binnenstapte
En je viel op de grond, je gooide de pingüino omver, je gooide de sifon om
De ruiten van mijn hart sprongen in duizend stukken
Ik zag je dansen, stralend met je afwezigheid zonder het te voelen
Botsend tegen de tafels, je maakte je belachelijk, je lachte me uit
Je vriendinnen vluchtten voor jou
En ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn sterren in de nacht van de middelmatigheid
Ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn juwelen op het schip van de middelmatigheid
Je kwam naar me toe, nam mijn biertje en glimlachte zo naar me
Zwemmend in je waanzin, ik wist niet wat ik moest doen
Ik probeerde je te kussen, je gaf me een klap en begon te huilen
Ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn sterren in de nacht van de middelmatigheid
Ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn juwelen op het schip van de middelmatigheid
Ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn sterren in de nacht van de middelmatigheid
Ik word gek van jouw manier van zijn, ik word gek van jouw manier van zijn
Je egoïsme en je eenzaamheid, zijn juwelen op het schip van de middelmatigheid
Escrita por: Jorge Serrano