395px

Miriñaque

Alberto Mastra

Miriñaque

Vamos a hacer volver atrás el almanaque
y recordarles el 1910,
cuando las damas se vestían con miriñaque
y se cubrían desde el cuello hasta los pies.
Cuando mi papi se dejaba la patilla,
cuando el bigote daba porte de señor,
cuando se usaba el pantalón con la trencilla,
el cuello alto y la corbata de plastrón.

¿Dónde están, dónde se han ido
mis tiempos queridos?
¿Dónde están los carreteros
del puerto arenero?
¿Dónde está mi Barrio Norte?
¿Dónde está Peppo el cantor,
el Resero, La Tablada,
el Rosarino Taboada,
dónde están quién los llevó?
Tiempo de ayer que fue
rodando y se perdió
lo mismo que el suissé
lo mismo que el pernod,
¿Dónde estarán?
Te cantarán, te llorarán
igual que yo.

Cuando los novios se sentaban a tres metros,
era el fonógrafo la moda antes del dial,
cuando en Victoria se paseaba por el centro,
había una línea solamente de tranway.
Aunque parezca una comedia lo que pienso
y me critiquen porque soy como yo soy,
¡con todo orgullo yo me quedo con mis tiempos,
aunque me obliguen a vivir al ritmo de hoy!

Miriñaque

Laten we de kalender terugdraaien
en ons 1910 herinneren,
wanneer de dames zich kleedden in miriñaque
en zich bedekten van nek tot voeten.
Wanneer mijn vader zijn bakkebaarden liet staan,
wanneer de snor een heerlijk voorkomen gaf,
wanneer de broek met een bies werd gedragen,
de hoge kraag en de strik.

Waar zijn ze, waar zijn ze heen
mijn geliefde tijden?
Waar zijn de karrenrijders
van de zandhaven?
Waar is mijn Noordwijk?
Waar is Peppo de zanger,
de Resero, La Tablada,
de Rosarino Taboada,
waar zijn ze gebleven?
Tijd van weleer die was
en verloren is gegaan,
net als de suissé
net als de pernod,
waar zouden ze zijn?
Ze zullen voor je zingen, ze zullen om je huilen
net als ik.

Wanneer de verloofden op drie meter afstand zaten,
was de fonograaf de mode voor de radio,
wanneer je in Victoria door het centrum wandelde,
was er maar één tramlijn.
Ook al lijkt het een komedie wat ik denk
en wordt er kritiek op me geleverd omdat ik ben wie ik ben,
met trots blijf ik bij mijn tijden,
ook al dwingen ze me om in het ritme van vandaag te leven!

Escrita por: