Vivir Viviendo
Si no me cuadra el mundo a veces pienso,
mejor vivir con calma,
y a los nervios de atarse a un tren en marcha están inquietos.
Reposo, me detengo en lo que pienso
moldeando cada instante de mi vida,
y a la vez sin prisas de un futuro.
Yo puedo reventar tímpanos sordos
y si me la suda me hago el mudo.
Que no me gusta el porvenir,
vivir viviendo y nada más,
sin cuestionarse qué vendrá,
un verso nuevo en soledad.
Un verso nuevo en soledad,
un verso nuevo y nada más.
Que no me gusta el porvenir,
y si me obligan
que yo no entiendo de horarios de oficina,
que no me gusta el porvenir.
Leven terwijl je leeft
Als de wereld niet klopt, denk ik soms,
het is beter om rustig te leven,
en de zenuwen van een rijdende trein zijn onrustig.
Ik neem een pauze, ik stop met denken
en vorm elk moment van mijn leven,
zonder haast voor de toekomst.
Ik kan doofstomme trommelvliezen laten knallen
en als het me niet interesseert, doe ik alsof ik niks hoor.
Want ik hou niet van de toekomst,
leven terwijl je leeft en verder niets,
zonder je af te vragen wat er komt,
een nieuw vers in eenzaamheid.
Een nieuw vers in eenzaamheid,
een nieuw vers en verder niets.
Want ik hou niet van de toekomst,
en als ze me dwingen
ik begrijp niets van kantoortijden,
want ik hou niet van de toekomst.